▪️تصوف و ضرورت بازخوانی آن؛ نگاهی به معماری تکیه در عصر صفوی

🖋 نفیسه تراب| کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران، دانشگاه تهران

اگر تاریخ ایران به مثابه کتابی قطور باشد، هر صفحه از آن مملوء از خصومت‌های قومی و مذهبی است. تنش‌هایی که آتش آن از ویرانی ابنیه تا نابودی شهرها پیش رفته و دامن‌گیر هنر و معماری این سرزمین شده است. با چنین ویرانی‌های بسیار، مسئولیتی سترگ بر عهده‌ی پژوهشگر تاریخ معماری است تا با نگاهی تیزبین و منصفانه جهل را کنار زند و خود را اندکی به پیش راند تا به روشنایی حقیقت نزدیک کند. البته با تردید می‌توان ادعا کرد که کشف حقیقت همیشه از دسترس خارج است؛ اما تلاش برای دست‌یابی به آن افق‌های دیگری را به روی پژوهشگر باز می‌کند تا به درک و تفسیر درست‌تری از این واژه دست پیدا کند. این مسیر با جرقه‌ای آغاز می‌شود: گوش سپردن به سکوت تاریخ و خواندن ناخوانده‌های آن. بسیاراند اشخاص، ابنیه و رویدادهایی که گم شده‌اند و تنها رد محوی از آنان قابل شناسایی است. در همین موقعیت است که توجه آدمی به گمشدگان تاریخ کشیده می‌شود و اولین پرسش‌ها شکل می‌گیرند: در چه شرایطی عمداً یا سهواً به ورطه‌ی نابودی و حذف از تاریخ قدم گذاشتند و چگونه می‌توان آن‌ها را شناخت و حفظ کرد؟

⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:

https://telegra.ph/nt01-11-26
https://koubeh.com/nt01-11-26

@Koubeh

Comments

Be the first to add a comment