🍀کلمه یونانی "angel" [فرشته] از اصل آن در زبان عبری یعنی malakh [مٙلٙکاه] وام گرفته شده که به معنای فرستاده یا پیغام آور است.

این واژه پیش از این به معنای "طرف تاریک خداوند" بوده (shadow side of god) و بعداً تغییر معنایی یافته است.

برخی معتقدند shadow side نه به معنای طرف تاریک (یا سایه)، بلکه جانب ملازم مقصود است. یعنی فرشته ها نه در سوی تاریک خداوند٬ بلکه ملازم اویند.

متفکران گنوسی و کاتاریست ها برای خداوند دو سویه ی روشن و تاریک قائل بودند. طرف روشن اش همه نور است. کمتر فرشته ای تاب نورانی ات او را دارد. نور مستقیمش می سوزاند و خاکستر می کند. خداوند از جانب تاریک خود با فرشته های کارگزار( پایین ترین مرتبه فرشتگان) ارتباط می گرفت. کلیسای کاتولیک نظریه ی «سوی روشن، سوی تاریک» را به هیچ عنوان قبول ندارد.

زیرا از نقطه نظر پیروان آیین کاتولیک همه چیز رو به تکامل است و نظریه سوی روشن و سوی تاریک نیز از این قاعده مستثنی نیست. "سوی تاریک" به مرور زمان به «کلام خداوند» و بعدها به صدای او تغییر یافت. خداوند با سخن و صدایش با فرشته ها ارتباط برقرار میکرد. کسی قادر به دیدن او نیست. سویه ی تاریک در مراحل بعدی کاملاً استقلال یافت و از خداوند جدا شد. خدا نور و خیر مطلق است و سیاهی، تباهی و خرابی به او ارتباطی ندارد و همه ی این ها به واسطه سویه ی تاریک استقلال یافته است. این ها از معتقدات مسیحیان کلیسای نخستین بود. سویه ی تاریک (در حقیقت پنهان) سرانجام در آخرین مرحله ی سیر تکوینی خود به صورت مثالی (آرکی تایپ) تغيير يافت. به گفته کارل گوستاو يونگ، فرشته ها آرکی تایپ جنبش، تغییر و رشدند؛ و‌ موجودات فانی با واسطه ی فرشته ها با خداوند مرتبط می شوند.







( کتاب فرشتگان | نویسنده: خورخه لوئیس بورخِس | ترجمه و تألیف: احمد اخوت٬ نشر افق )
@renaissancetranslate

Comments

Be the first to add a comment