✅ کسبوکارها در دوره غافلگیری با دگرگونیهای عالمگیر همچون کرونا، به مدیرانی نیاز دارند که ۸ مهارت ویژه داشته باشند. مدیران عصر جدید بیش از هر داشتهای، باید «آماده عبور از بحران» باشند. در یکسال اخیر شرکتهایی با مدیران مجهز به مهارت «رشد محوری» توانستند زودتر از رقبا احیا شوند. «اعتماد به نفس» و «انگیزهسازی برای کارکنان» نیز از جمله این مهارتها است.
مهارتهای نرم برای تمام حرفهها اهمیت دارد. با این حال، رهبران سازمانی نیازمند مجموعه خاصی از مهارتها هستند. از رشدمحور بودن تا اعتمادبهنفس و حفظ خونسردی، تعدادی از مهارتهای موردنیاز رهبران سازمانی هستند که در این نوشته به آنها میپردازیم. این مهارتها دستکم در صورت تمایل آنها به موفقیت کارکنان و کسبوکارشان اهمیت دارند. بحث توسعه «مهارتهای شخصی» موضوعی متداول در مباحث مدیریتی است. اما در محیطهای کاری عصر مدرن، مهارتهای نرم اهمیت ویژهای پیدا کردهاند؛ هر چند برخی از آنها با توجه به شرایط و نوع کار شما مهمترند. اگر مدیر، رئیس، سرپرست پروژه یا رهبر تیم هستید، میتوانید به فهرست مهارتهای زیر برای موفقیتهای حرفهای نگاهی بیندازید. 🔹 باید توانایی ایجاد ارتباط داشته باشند ارتباطات همواره باید نخستین مورد در چنین فهرستهایی باشد؛ چراکه یک نیاز جهانشمول برای رهبری در هر سطحی است. فرآیند ارتباطات، همانطور که از تعریفش مشخص است، شامل بیش از یک فرد میشود. توانایی ایجاد ارتباط با آنهایی که هدایت میکنید، لازمه دستیابی به نتایج مطلوب است (فارغ از آنکه دنبال چه نتایجی باشید). رهبران سازمانی در ارتباطات خود با چهار دسته از افراد مواجه میشوند: ⬅️ متفکران: این دسته ژرفاندیش و آرام هستند و برای بررسی تمام جوانب امر و ارائه پاسخ و تصمیمگیری نیاز به زمان دارند. ⬅️ اجتماعیها: آنها به سرعت اطلاعات را پردازش میکنند و دادههای مورد نیاز برای تصمیمگیری را از گفتوگو با دیگران بهدست میآورند. ⬅️ نقلکنندهها: این دسته هم رابطهمحور هستند، اما اطلاعات را با سرعتی کمتر از اجتماعیها پردازش میکنند. ⬅️ هدایتکنندهها: آنها تصمیممحور هستند و تصمیمگیریهایی سریع و اثربخش دارند. رهبران سازمانی باید بتوانند با تمام افراد دارای این سبکهای ارتباطی کار کنند. آنها اغلب حتی باید بهطور همزمان در یک گروه کاری با چند دسته از این افراد ارتباط برقرار کنند. تفاوتهای فکری و شناختی افراد باعث میشود که اهمیت مهارتهای ارتباطی برای رهبران سازمانی بیش از پیش شود. 🔹 باید رشدمحور باشند یک قرن پیش، آن دسته از رهبران سازمانی که میتوانستند ثبات را حفظ کرده و بهرهوری را بالا ببرند موفق بودند. در عصر مدرن و نوآور، آنها باید بتوانند دستورالعملهای ثابت را یکباره رها کرده و رویههای جدیدی را در پیش بگیرند که تناسب بیشتری با شرایط رقابتی و محیطی جدید دارد. آنها باید ذهنیتی مبتنی بر رشد داشته و هر لحظه آماده پذیرش ایدهها و رویههای عملیاتی جدید باشند. این مهارت همچنین به معنای تمایل به یادگیری مداوم و حفظ انعطافپذیری کسبوکار در بررسی راهکارهای جدید است. مثالی از این موضوع را میتوان در کوچ دستهجمعی کسبوکارها به دورکاری در سال ۲۰۲۰ مشاهده کرد. حرکت به سمت محیطهای کار مجازی (که اغلب یکشبه اتفاق افتاد) به معنای آن بود که رهبران سازمانی سراسر جهان باید خود را بهسرعت با شرایط جدید انطباق میدادند. آنها از همان ابتدای همهگیری کرونا مجبور شدند با ذهنیتی باز بهدنبال چارهجویی چالش جدید باشند. کرونا رهبران سازمانی را وادار کرد که رویههای متداولی مانند استخدام، بهکارگیری و آموزش کارکنان جدید را هم به صورت آنلاین انجام دهند. در گذشته حتی چنین اقدامات سادهای نیز نیازمند ارزیابیهای سازمانی، ساختاربندی مجدد و بیان انتظارات و مسوولیتهای کارکنان جدید بود (فعالیتهایی که تمام آنها به صورت حضوری انجام میشدند). علم مدیریت و رهبری سنتی بدون برخورداری از ذهنیتی رشدمحور، نمیتوانست راهکاری برای این شرایط جدید ارائه دهد. 🔹 باید الهامبخش باشند الهامبخشی را هیچگاه نمیتوان دستکم گرفت. با سرد و محاسبهگر بودن و تمرکز صرف بر تقویم و بهرهوری نمیتوان الهامبخش و برانگیزاننده دیگران بود. اگر واقعا بهدنبال هدایت کارکنانتان هستید، باید از این نگرش ماشینی فراتر رفته و با توانمندسازی کارکنانتان، آنها را به رشد و پیشرفت شخصی خودشان ترغیب کنید.