داستانک ارسالی از یکی از همراهان گرانقدر کانال
👇🌾🌾 خورشید دختر نابالغ روستاتوی کوچه با دخترهای همسایه عروسک بازی می کرد،عروسکهایی که خودشان با چوب و نی،با پارچه های کهنه و پاره درست می کردند ،برایشان اسم می گذاشتند،عروسشان می کردند ودر عروسیشان دست می زدندو پایکوبی می کردند و به جای نقل و نباتی که نداشتند خرده سنگ و ماسه بر سر عروسکهایشان می ریختند وهلهله وشادی می کردند.
خورشید مدتی بود مادرش مرده بود و نزد برادرش وخانواده اش زندگی می کرد.آن روز تکه تور سفید زیبایی پیدا کرده وبر سر عروسک چوبیش انداخته بود تالباس عروسیش را کامل کند.غرق ذوق و شادی کودکانه اش بود که از خانه صدایش کردند.وقتی پا به حیاط گذاشت فهمید مهمان دارند کسانی از روستای مجاوربودند.
به او گفتند صورتش را بشوید و لباسهایش را بتکاند و مرتب کند.بعد به داخل اتاق مهمانها هدایتش کردند.چشمش به سینی پر از نقل و کله قند و طاقه ی پارچه افتاد.به به،حتما خبری هست.خوشحال شد.اما نمی فهمید چرا او را به پیرمردی که هم سن پدرش بود نشان می دادند و پیرمرد سبیلش را تاب می داد ولبخند رضایت می زد.وقتی مهمانها رفتند به او گفتد باید مثل عردسک دستت عروس شوی.
امروز دوشنبه است،پنج شنبه باید لباس خوشگل بپوشی،تور بر صورت ماهت بیندازی،سوار اسب سفید شوی وبه خانه ی همان پیرمرد که اسمش مرادخان است بروی تا هر روز چایت را با قند و خرما ونانت را با روغن و حلوا بخوری.
او خیلی خوشحال شد بازی خوبی است بعد هم مهمانی می رود ،حتما خوش می گذرد. پنح شنبه بعد از رفتن شیخی که او فکر می کرد برایشان دعا خوانده است،سوار اسبی شد که پیر مرد دندان ریخته افسارش را می کشید.
هوا داشت تاریک می شد که به خانه ی مرادخان رسیدند.ذوق رفتن به مهمانی داشت.به او شام دادند وبه حجله فرستادند.شبب زفاف بود و او نمی فهمید.هیبت مراد خان در اتاق تاریک وحشت خورشید را که چون کبوتر بچه ای در چنگ لاشخوری اسیر بود،بی پایان بود.نه توان فرار داشت نه توان فریاد..
فردا صبح مراد خان جسد خورشید را که چون طفلی بر دستانش گرفته بود به در خانه ی برادرش برد.برادر با دیدن جنازه ی خواهرش بر سر زد و افتاد.زن برادرش فریاد زد خورشید مرده؟آخر چرا؟
خواهران مراد که پشت سرش بودند گفتند دیشب پرده زن خورشید را در حجله زده است ودیگر کسی چیزی نپرسید و نگفت جسد خورشید را کنار حوض گذاشتند در حالیکه عروسک عروس شده اش در دستش بود،اورا محکم در چنگش گرفته بود مثل اینکه کسی خواسته بود عروسک چوبی اش را از او بگیرد و او مقاومت بسیار کرده بود.
تن کبود و زخمی اش را کنار حوض شستند و در گورستان ده به خاک سپردند.
آری خورشید را پرده زن برد بی خونبها وبی خونخواه...
🌾🌾 پ.فیلی
📌در داستانک خورشید( پرده زن )یک موجود خرافی و خیالی مانند همزاد بوده است که در شب عروسی در حجله جان عروس را می گرفته است.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾