محمد مالی : روستای خویسه یک، تنها چند کیلومتر با اهواز فاصله دارد و سال‌های دراز است دارد نفت می‌دهد با یک‌هزار و دویست‌نفر جمعیت.
خانه بهداشت، شبکه تلفن‌همراه و مدرسه ندارد.محرومیت مطلق!
آقای وزیر نفت
با هزینه‌کردِ نصف روز تولید نفت این روستا برای خودش، می‌شد همه این سیاهی‌ها نباشد اما...

🔶مسئولیت اجتماعی شرکتی، مفهومی است که شرکت‌ها را موظف می کند که در ازای فعالیت شان، نسبت به حقوق مردم و محیط زیست حساس شده و آن را جبران کنند، اما از آنجا که در ایران کارفرما و پیمانکار یکی است و چاقو دسته خودش را نمی برد این اصول در وزارت نفت به سطحی ترین شکل ممکن تقلیل داده اند.

پیامد آن هم همه شاهدیم، فعالیت شرکت‌های ثروتمندی چون شرکت نفت و گاز و پتروشیمی ها از جوامع محلی مفلوک ترین جوامع را ساخته، علاوه بر این که خیری نرسیده است، سلامت جسم و روحشان نیز از آنها ستانده شده و در ازای آن فقر و محروميت و حسرت مانده است.

این داستان حسرت بار در همه جاهایی که وزارت نفت فعالیت می کند می توان دید. از خوزستان تا عسلویه و جوامع محلی که محیط‌زیست، سرزمین، سلامت، منابع آب و همه هست و نیستشان قربانی تکنولوژی و نفت وگاز شده و در عوض در بالاستون برای ساخت و ساز ویلاهای باستی هیلز، هزینه آقازاده های خارج نشین و زمینخورای و کوه خواری، مال سازی و.. خرج می شود...

انرژی نابرابری عمیقی رقم زده و منابع قدرت وثروت ترجیح می‌دهند که آنها که از نظر فیزیکی نزدیکترین به این منابعند یعنی محیط زیست و جوامع محلی دورترین نقطه باشند و کمتر دیده شوند.


🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

Comments

Be the first to add a comment