آلن تورینگ، ریاضیدان بریتانیایی، دانشمند رایانه و کد شکن، به یقین از اولین افرادی بود که در سال ۱۹۵۰ با ایده یک ماشین با قابلیت تفکر به صحنه این کار آمد. او حتی آزمونی تحت عنوان تورینگ تست بوجود آورد که امروزه هم تحت عنوان بنچمارک برای اندازه گیری توانایی های یک ماشین برای تفکر، استفاده می شود. هوش مصنوعی، عموما به این صورت تعریف می شود: «مجموعه ای از تکنولوژی ها برای ساخت سیستم های کامپیوتری که بتوانند آنالیزهای پیچیده را به طور مستقل انجام دهند.» بسیاری از ما در مورد آینده ای که با قوی تر شدن هوش مصنوعی رقم خواهد خورد نگران هستیم. از طرف دیگر این تکنولوژی با سرعت زیادی به پیشرفت خود ادامه می دهد و باز هم از سوی دیگر، ما هنوز از تعامل با هوش مصنوعی لذت زیادی می بریم.

ایلان ماسک از سرمایه‌گذاران فناوری دنیا معتقد است که هوش مصنوعی «اهریمنی» است که تمام جهان در حال پرورش آن است. او می‌گوید: «با هوش مصنوعی ما داریم اهریمن را احضار می‌کنیم.» هوش مصنوعی البته برای هالیوود نیز درآمد خوبی کسب کرده است.

«متاسفم، دِیو؛ نمی تونم این کار رو انجام بدم.» مخاطبان دیالوگ بالا را نخستین‌بار در سال ۱۹۶۸ از زبان رایانۀ هوشمند ِ یک فضاپیما در«۲۰۰۱: اودیسه فضایی» شنیدند. با این دیالوگ، رایانه «هال ۹۰۰۰» تایید کرد که قابلیت تفکر دارد و می تواند فضانوردانی را در صدد غیر فعال‌سازی آن هستند، از پای در بیاورد.

حالا پنجاه سال بعد از شاهکار علمی- تخیلی استنلی کوبریک در رابطه با سکونت در فضا، باید این سوال را از خود بپرسیم: «انسان‌ها تا چه اندازه به آینده مورد نظر کوبریک نزدیک هستند؟» آینده‌ای که در آن، انسان‌ها با “هوش مصنوعی” عهد ِ شراکت می بندند و این احتمال وجود دارد که روزی قابلیت کنترل آن را نداشته باشیم! با تکنولوژی امروزی، ظلم به ربات به یک مسئلۀ واقعی تبدیل شده است. اکنون، با دیدن این شبیه‌سازی دیجیتالی شاید این ایده به ذهن برسد که ربات‌ها نیز بتوانند در آینده از خود دفاع و مبارزه کنند و دارای حق و حقوق هم بشوند، اما تا چه حد به این آینده نزدیک هستیم؟

🆔 @science_fun