🔘 وام برونشیت

فرزام شیرزادی ـ نویسنده و روزنامه‌نگار

🔺برای سومین‌بار بلند عطسه می‌کند. صدای عطسه‌اش چنان بلند است که سرها به سمتش برمی‌گردد. همه، جز راننده نگاهش می‌کنند. راننده از تو جعبه مقوایی مربعی قرمزِ روی داشبورد دستمال‌کاغذی درمی‌آورد و بی‌آنکه سربرگرداند‌ به عقب، دستمال را به مسافر می‌دهد.

🔺مسافر مردی است پنجاه‌ودو‌سه ساله با موهای وزوزی فلفل‌نمکی و ته‌ریش چندروزه و چانه پهن و پیش‌آمده. دستمال را می‌گیرد: «قربانت. احتیاجی نبودها... ممنون.»

🔺راننده دستمالی دیگر برمی‌دارد و می‌مالد پس گردنش: «احتیاج هست.» و یکی دیگر برمی‌دارد و دوباره می‌مالد پس گردن و یقه پیراهن پیچازی‌اش: «سرماخوردگی اگه علاج نشه، می‌شه برونشیت. برونشیت هم یکهویی کلک آدم‌رو می‌کنه. دستمال هم بگیری جلو دهنت بد نیست.» بعد شیشه سمت خودش را تا ته پایین می‌دهد و کولر را خاموش می‌کند. باد گرم و خشک می‌لولد تو اتاقک تاکسی و می‌نشیند روی سر و صورتمان.

🔺پنجاه‌ودو‌سه‌ساله دو‌بار دیگر پی‌درپی عطسه می‌کند. دستمال را می‌گیرد جلو دهان و دماغ پهن و گره‌دارش و صدایش بم می‌شود: «دکتر نرفتی تازگی‌ها؟»
راننده با مکث جواب می‌دهد: «خدارو شکر نه.»

📌ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:
newspaper.hamshahri.org/id/75742

Comments

Be the first to add a comment