✳️ درک نادرست از یک استعاره چگونه به کاهش رفاه و آزادی شهروندان می‌انجامد؟
کاهش «رفاه» با مغلطه «ما»

✍ شلدون ال.ریچمن /مترجم: علیرضا کتانی

✅ درحالی‌که بسیاری از شاخص‌های اقتصادی کلان با ضمیر «ما» تفسیر می‌شود، استفاده غیرانتقادی از این واژه می‌تواند نوع نگاه ما به موضوعات سیاسی را دچار آشفتگی کند. باید توجه داشت که یک ملت از یک مجموعه واحد از منافع تشکیل نشده است.

در بحث تجارت بین‌الملل، هیچ کلمه‌ای مخرب‌تر و مسوول‌تر از بی‌اعتمادی‌هایی که روزانه شنیده می‌شود، وجود ندارد: «ما کسری تجاری داریم. ما یک ملت بدهکار هستیم. باید کاری درباره آن انجام دهیم.» گزارشگران و مفسران بی‌وقفه درباره این سر و صدا می‌کنند. اما ما کی هستیم؟ مردمی که تحت صلاحیت دولت ایالات متحده زندگی می‌کنند ممکن است به راحتی «ما» نامیده شوند، اما استفاده غیرانتقادی از این اصطلاح تفکر ما را درباره موضوعات سیاسی و اقتصادی آلوده می‌کند. جمع گرفتن بدون ملاحظه افراد، دشمن عقل سلیم است.

اما نظر سیاستگذاران و رسانه‌های خبری این‌گونه نیست. زمانی که ارقام تجاری گزارش می‌شوند، افزایش «کسری» همیشه در سراسر کشور موجب تاسف است. از نظر آنها، درست است که کسب‌وکارهای آمریکایی رکورد صادرات را شکسته‌اند، اما گفته می‌شود که این رکورد به‌دلیل حجم بیشتر واردات بی اهمیت شده است و بنابراین تصویر کلی تیره و تار از وضعیت، گزارش می‌شود. چقدر پوچ! برای هر سطح صادرات، همیشه ممکن است سطح بالاتری از واردات وجود داشته باشد. مهم‌تر از آن، تحلیل رسانه‌ها نشان می‌دهد که بهتر است در یک معامله در سمت پول قرار بگیرید تا سمت کالا. اگر این حرف را به همین سادگی بگویند کسی آن را باور نمی‌کند اما اگر آن را در ردای آمار بپوشانید و بگویید زمان آن فرا رسیده که با خریداران واردات بی رویه سرکوب شوند، بسیاری آن‌ را باور خواهند کرد.

ادامه مطلب؛
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4098782
https://t.me/ExecutiveManagement