هدیه(تقدیم)به تمامی دوستداران وهواداران پهلوی و اریامهر
«خانه شیران»
گل به دست ای که دلم خانه گلخانه شده
گل بدستم و گل چین که سرام مظهر جانانه شده.
گر که خواهی گل بچینی در زمستان دربهارم گل بکار.
گل بگو سنبل شنو چون خانه ام اذین به ایینه شده.
دست به زانو شده ام قوت قلب میطلبم. تا رها زین قفس دل که چون مسکن بیگانه شده.
دست بدستم بیا راهی میخانه شویم. جای گل نیست در این وادی خاموش چو ویرانه شده.
عازم منزل معشوق و بنیاد عمارت بر پا. چونکه ارواح مسخر قلعه را سا کن مخروبه شده.
عشق پروانه به گلزار است وبه گلخانه ها. حا لیا این دهکده منزلگه روباه و خفا شان شده.
به مشامم میرسد بوی خوش شیرین عشق. گو که حوران در فضایند اسمان ایینه ماهان شده.
بوی گل میایدو پروانه ها مستانه رقص. گوییا مخروبه در تسخیر خورشید یاسمن ها خانه شیران شده.
انوش ا. اسمانی
#ارسالی_مخاطبان
@PN_KFP