تحققِ حداقلیِ آنچه شصت‌هفتاد‌سال پیش به صورت حداکثری و به عنوان یک امر کاملاً «عادی» وجود داشته، دستاورد نیست. بلکه تراژدی تاریخیه‌؛ خودکشی ایدئولوژیکه. حالا اینکه کسی بخواد به جای نقد انقلاب و ایدئولوژی، از توش مسائل رو به تضاد زن و مرد و بعد زنونه‌مردونه کردن جنبش اجتماعی ربط بده، دنبال حقیقت نیست. سهواً یا عمداً برای خدمت به یک گروه قدرت‌طلب، تحریف تاریخی کرده. نقد حجاب منهای نقد ۵۷، تحلیل نیست، تحریف عریانه. تبرئه و ری‌برندینگ عاملان این فاجعه‌ست.

از مهدی تدینی؛ عکس باله‌ی تهران، ۱۳۵۵

🔗 فلات ایران (@IranianPlateau)


#اتحاد_ملی_ایران 🤝
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇
@OmidIranAzad