لایبنیتز، مانند هابز که بر او تأثیر گذاشته بود، از زمانه‌اش پیش بود زیرا هوشمندی را نوعی پردازش اطلاعات می‌دانست که پیاده‌سازی آن به ماشین‌آلات پیچیده نیاز دارد. همان گونه که امروزه می‌دانیم، کامپیوتر هم، زمانی که از خط تولید بیرون می‌آید، توانایی درک گفتار و تشخیص متن را ندارد؛ ابتدا لازم است کسی نرم‌افزارهای مربوط را نصب کند. به نظر می‌رسد که این مطلب در مورد عملکردِ به مراتب پرزحمت‌ترِ انسان نیز درست باشد. مدل‌های شناختی نشان داده است که چالش‌های روزمره‌ای چون راه رفتن در حواشی اجسام، درک معنای یک جمله، به خاطر آوردن یک مسئله، یا گمانه‌زنی درباره‌ی اهداف انسانها، مسائل مهندسی سنگینی است و هوش مصنوعی یا این چالش ها را به تازگی پشت سر گذاشته و یا هنوز با آنها دست به گریبان است. با این اوصاف، دیدگاهی که برای درک چنین مسائلی به چیزی شبیه خمیر بازی متوسل می‌شود که قالب «فرهنگ» را به خود گرفته، دیگر کمی ساده انگارانه به نظر می‌رسد. #لوح_سپید
برگ 45
✍️ استیون پینکر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHY3HmKKGH0zQ