وقایع ۱۸ تیر
در سال ۷۸ با حمله به کوی دانشگاه تهران، از روز جمعه ۱۸ تا چهارشنبه ۲۳ تیرماه سرکوب دانشجویان، به دست نیروهای انتظامی و لباس شخصی‌ها انجام شد.
اعتراض دانشجویان به بسته شدن روزنامه‌ی سلام و شروع خصوصی سازی در برخی از دانشگاه های دولتی بود.
فعالان حقوق بشر در ایران معتقدند ۷نفر در واقعه‌ی حمله به کوی دانشگاه کشته شده‌اند که تاکنون فقط هویت عزت‌الله ابراهیم‌نژاد و فرشته علیزاده روشن شده‌است.
شورای متحصنین در بیانیه ۲۶ تیر مرگ تامی حامی‌فر را نیز تأیید کرد. او دانش آموز بوده و به طور اتفاقی در محل حضور داشته و کشته شده است.
هم‌چنین سعید زینالی نیز از هنگام دستگیری توسط مأموران ناپدید شده بود. مادر وی اکرم نقابی و همسرش سال‌ها در جستجوی او بودند تا به ایشان گفته شد که وی در زندان کشته شده است. اکنون سال‌هاست که این پدر و مادر خواهان محل دفن و نبش قبر سعیدشان هستند.
در دانشگاه تبریز نیز ۲۰ تیرماه درگیری‌های گسترده‌ای روی داده که به کشته شدن محمدجواد فرهنگی انجامید. نیروهای انتظامی و امنیتی دست کم ۳۰۰ دانشجو را دستگیر و تحت بازجویی قرار دادند. طی آن روزها در تعدادی از شهرها تجمع بر پا بود.
در آن شب شوم چشم یک دانشجو بر اثر اصابت گلوله تخلیه، دست و پای عده‌ای شکسته و تعداد زیادی دانشجو ضرب وشتم و دستگیر شدند که سیدمحمد فاضل هاشمی و اکبر اینانلو جزء آنان هستند.
این واقعه به عنوان بزرگ‌ترین چالش جنبش دانشجویی در ایران پس از سال ۵۷ بود.
دادگاه‌های فرمایشی برپاشد. در این عملیات قالیباف و فرهاد نظری نقش فرمانده داشتند اما همه تبرئه شدند و در پایان، سربازی به اتهام دزدیدن ریش تراش یکی از دانشجویان از خوابگاه، به مدت کوتاهی زندان محکوم شد.
کم‌تر از یک ماه بعد در پنجم مرداد، محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری وقت، در سخن‌رانی خود در دیدار عمومی با مردم همدان گفت:
بعد از حادثه کوی دانشگاه، شورش پیش آمد. شورش و بلوا در تهران، حادثه زشت و نفرت‌آوری بود که ملت عزیز و مقاوم و صبور و منطقی ما را مکدر کرد. آنچه در تهران پیش آمد، لطمه به امنیت ملی بود؛ تلاشی بود برای برهم زدن آرامش مردم شریف و تخریب اموال عمومی و خصوصی و بالاتر از آن، اهانت به نظام و ارزش‌های آن و مقام معظم رهبری.
طی این سال‌ها چهره‌ی اصلاح طلبان بیش از پیش برای مردم آشکار شد.
دانشجویان هر سال این روز را گرامی می‌دارند!
@designmanufacturing
در سال ۷۸ با حمله به کوی دانشگاه تهران، از روز جمعه ۱۸ تا چهارشنبه ۲۳ تیرماه سرکوب دانشجویان، به دست نیروهای انتظامی و لباس شخصی‌ها انجام شد.
اعتراض دانشجویان به بسته شدن روزنامه‌ی سلام و شروع خصوصی سازی در برخی از دانشگاه های دولتی بود.
فعالان حقوق بشر در ایران معتقدند ۷نفر در واقعه‌ی حمله به کوی دانشگاه کشته شده‌اند که تاکنون فقط هویت عزت‌الله ابراهیم‌نژاد و فرشته علیزاده روشن شده‌است.
شورای متحصنین در بیانیه ۲۶ تیر مرگ تامی حامی‌فر را نیز تأیید کرد. او دانش آموز بوده و به طور اتفاقی در محل حضور داشته و کشته شده است.
هم‌چنین سعید زینالی نیز از هنگام دستگیری توسط مأموران ناپدید شده بود. مادر وی اکرم نقابی و همسرش سال‌ها در جستجوی او بودند تا به ایشان گفته شد که وی در زندان کشته شده است. اکنون سال‌هاست که این پدر و مادر خواهان محل دفن و نبش قبر سعیدشان هستند.
در دانشگاه تبریز نیز ۲۰ تیرماه درگیری‌های گسترده‌ای روی داده که به کشته شدن محمدجواد فرهنگی انجامید. نیروهای انتظامی و امنیتی دست کم ۳۰۰ دانشجو را دستگیر و تحت بازجویی قرار دادند. طی آن روزها در تعدادی از شهرها تجمع بر پا بود.
در آن شب شوم چشم یک دانشجو بر اثر اصابت گلوله تخلیه، دست و پای عده‌ای شکسته و تعداد زیادی دانشجو ضرب وشتم و دستگیر شدند که سیدمحمد فاضل هاشمی و اکبر اینانلو جزء آنان هستند.
این واقعه به عنوان بزرگ‌ترین چالش جنبش دانشجویی در ایران پس از سال ۵۷ بود.
دادگاه‌های فرمایشی برپاشد. در این عملیات قالیباف و فرهاد نظری نقش فرمانده داشتند اما همه تبرئه شدند و در پایان، سربازی به اتهام دزدیدن ریش تراش یکی از دانشجویان از خوابگاه، به مدت کوتاهی زندان محکوم شد.
کم‌تر از یک ماه بعد در پنجم مرداد، محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری وقت، در سخن‌رانی خود در دیدار عمومی با مردم همدان گفت:
بعد از حادثه کوی دانشگاه، شورش پیش آمد. شورش و بلوا در تهران، حادثه زشت و نفرت‌آوری بود که ملت عزیز و مقاوم و صبور و منطقی ما را مکدر کرد. آنچه در تهران پیش آمد، لطمه به امنیت ملی بود؛ تلاشی بود برای برهم زدن آرامش مردم شریف و تخریب اموال عمومی و خصوصی و بالاتر از آن، اهانت به نظام و ارزش‌های آن و مقام معظم رهبری.
طی این سال‌ها چهره‌ی اصلاح طلبان بیش از پیش برای مردم آشکار شد.
دانشجویان هر سال این روز را گرامی می‌دارند!
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment