جمشید عندلیبی کم‌نظیر بود.  افسوس که چه زود رفت؛ مگر ۶۶ سال، آن هم برای یک موسیقیدان نوازنده، عمر است!؟
.
چه بسیار آلبوم‌ها و کنسرت‌های ماندگار که بی نوازندگی سحرانگیز او اساسأ به تصور نمی‌آید؛ از «بیداد» و «نوا» و «دستان» گرفته تا «دود عود» و «آسمان عشق» و «یاد ایام» و «رسوای دل» و «پیام نسیم» و «دل مجنون و «سروچمان».

اما و اما، تک‌نوازی او در آلبوم «نی نوا»ی حسین علیزاده بی‌تردید نوایی دیگر است، انگار که نغمه‌ای آسمانی؛ همچنان‌که همه‌ی «نی نوا» حیرت‌انگیز بود و هست.

@Ellinne

دقیقه‌ای از اجرای نی‌نوا را ببینید.

Comments

Be the first to add a comment