از سراب تا امنیت
یکی از فاکتورهای مهم در امنیت نرمافزار (ازجمله پیامرسانها)، میزان اطلاعات جمعآوری شده از کاربران توسط آن نرمافزار است. این اطلاعات، اصطلاحا متادیتا (ابرداده) نام دارد. چند مثال ببینید:
- هر کاربر با چه کسی، چه زمانی و برای چه مدتی تماس گرفت؟
- دوستان و مخاطبان هر کاربر چه کسانی هستند؟
- هر کاربر در چه گروهها یا کانالهایی عضو است؟
- هر کاربر در چه محدوده جغرافیایی رفت و آمد دارد؟
یکی از پیامرسانهایی که در بومرنگ چندبار در موردش نوشتیم، "سیگنال" نام دارد. پیامرسانی بسیار امن که تمام کدهای آن (در سمت کاربر و سرور) به صورت
متن باز در اختیار همه قرار دارد. پیامهای رمز شده کاربر بر روی سرور ذخیره نمیشود. مهمتر از همه کمترین اطلاعات ممکن را از کاربر جمعآوری میکند. در نتیجه ردیابی کاربران سیگنال برای سرویسهای جاسوسی و امنیتی تقریبا ناممکن است.
به طور مثال در یک همکاری اجباری بین سیگنال و
FBI، هیچ اطلاعات ارزشمندی از کاربران افشا نشد. ماموران FBI بعد از بررسی سرورهای سیگنال تنها چیزی که در مورد یک کاربر یافتند، این بود: "اولین و آخرین باری که کاربر از سیگنال استفاده کرده"!
بعد از همین داستان، ادوارد اسنودن خطاب به گوگل نوشت: "از سیگنال یاد بگیرید".
/بومرنگ
(فارغ از اینکه دقیقا چرا این پیامرسان مصداق محتوای مجرمانه دارد که باید از نشرش خودداری بشود، باید اشاره کنیم و این سوال رو عمومی تر بپرسیم که آیا تاکنون به این دقت کردید که هر دو شبکه اجتماعی باز (فیلتر نشده) در ایران متعلق به یک کمپانی است؟! )
✅ @karkhone