1-که حقوقِ بین الملل بر سیاستِ بین الملل اولویت دارد؛ 2-که سیاستِ بین الملل بر اقتصادِ بین الملل اولویت دارد؛ 3-که سیاستِ خارجی یعنی روابط عمومی خارجی یک دولت؛ 4-که بدون اجماع داخلی میتوان در سیاست خارجی موفقیتِ پایدار کسب کرد؛ 5-که سیاست خارجی عمدتاً یعنی فضا سازی مجازی؛ 6-که کشورهای اروپایی با توجه به عدالت خواهی و حق طلبی، باید موضع بگیرند؛ 7-که آمریکا و اسراییل دو روی یک سکه نیستند؛ 8-که آمریکا یعنی رئیس جمهور آمریکا؛ 9-که جان بولتون باعث شد ترامپ از برجام خارج شود؛ 10-که صرفاً مثلثِ ترامپ، پمپئو و مشاور امنیت ملی، سیاست خارجی آمریکا را شکل میدهند؛ 11-که اِیپَک (AIPAC) صرفاً یک گروه لابی است؛ 12-که مجموعۀ دستگاه نظامی- امنیتی آمریکا، حامی سیاست خارجی ترامپ نیست؛ 13-که قوۀ مقننه آمریکا، حامی سیاست خارجی ترامپ نیست؛ 14-که مهم ترین منطقه در سیاست خارجی آمریکا، خاورمیانه است؛ 15-که دولت ترامپ برای دستیابی به یک قرارداد جدیدِ برجام، مستأصل است؛ 16-که عموم رسانه های آمریکا، مخالف سیاستهای خاورمیانه ای دولت آمریکا هستند؛ 17-که سیاست خاورمیانه ای آمریکا در کاخِ سفید شکل میگیرد؛ 18-که منافع اسراییل یعنی مواضع بنیامین نتانیاهو؛ 19-که تفاهم و همکاری کشورهای عربی با اسراییل پایدار نیست؛ 20-که اعراب خلیج فارس از خود منافع و مصالحی ندارند؛ 21-که ماهیتِ اصلی روابطِ آمریکا با کشورهای عربی خلیج فارس، صرفاً امنیتی است؛ 22-که دورۀ غرب در جهت دادنِ به سیاست بین الملل پایان یافته است؛ 23-که 900 صفحه تحریم را نباید خیلی جدی گرفت؛ 24-که جو بایدن ادامۀ باراک اوباما است؛ 25-که دولتِ احتمالی جو بایدن با مسایل خاورمیانه خیلی کاری نخواهد داشت؛ 26-که نفوذ امنیتی در کشورهای دیگر بر نفوذ اقتصادی اولویت دارد؛ 27-که در مذاکرات، اهرم امنیتی کارسازتر از اهرم اقتصادی است؛ 28-که یک کشور جهان سومی میتواند بین منافع اروپا و آمریکا شکاف بیاندازد؛ 29-که بدون مزیتِ نسبی اقتصادی، میتوان در سیاست خارجی امتیازاتِ گسترده گرفت؛ 30-که خیلی ها تفاوتِ بین سیاست خارجی و پروپاگاندا را متوجه نمی شوند.