امیر کوتوله
وقتی به استخدام شرکت در آمده ام همه به او آقای دکتر می گفتند دکتر شخصیتی جذاب و سخنرانی حرفه‌ای بود تقریبا همه را تحت تأثیر خود قرار می‌داد، سوابق کاری او نشان می داد که قبل از مدیریت این شرکت بزرگ، پست ها و مقام های بسیار داشته است و ذی‌نفوذ بوده است، دکتر امیر بسیار زیرک و باهوش و سیاستمدار بود اما بدبین و شکاک و بی اعتماد، در همه امور شرکت دخالت می‌کرد و همه چیز را از نزدیک زیر نظر داشت، چیزی نبود که از قلم بیفتد از استراتژی ها و ماموریتهای شرکت گرفته تا عدم همکاری با فلان نگهبان در شرکت، او با ریزبینی خاصی همه چیز را تحت نظر داشت و من هم سعی می کردم که از او یاد بگیرم، به دلیل نوع کارم در اتاق های مختلف شرکت رفت و آمد داشتم و گاهی شنیده هایی را که نباید هر کسی می شنید می شنیدم، کم کم متوجه شدم که دستورات و حرفهایی که در اتاق های دربسته به معاونان و مدیران ارشد شرکت می دهد با صحبت هایی که برای کارکنان انجام می‌دهد مغایرت دارد اما همه چیز خوب بود و منابع لازم مهیا بود، او فقط با افراد خاصی از نزدیک و در حلقه معاونانش کار می کرد که مورد اعتماد صد در صدش بودند، از قضا این افراد آنچنان هم حرفه ای نبودند، و افراد شایسته تری در شرکت وجود داشتند که می‌شد از آنها استفاده کرد که پس از مدتی سرخورده می‌شدند و شرکت را ترک می‌کردند،
بعد از چند سال متوجه شدیم که به دلیل نوع تولیدی که شرکت داشت و برق زیادی که مصرف می‌کرد جریمه های چند صد میلیاردی از برق بر جای مانده که سال ها بود تنها بخشی از آنها پرداخت می‌شد
متاسفانه همین معضل برای مالیات هم خود را نشان داد، مالیات های انباشته شده و پرداخت نشده، تا قبل از اینکه برق شرکت قطع و تولید متوقف شود و به تبع آن فروش و تعهدات و حقوق معوقه گردد، متوجه این موضوع نبودیم اما بعد که این اتفاقات افتاد قدرت دکتر امیر تحت تاثیر حرف ها و اتفاقات شرکت قرار گرفت
همه آگاه شدیم موضوع چیست، همان شایستگان که قبلا از شرکت رفته بودند حرف‌های می‌زدند که آن موقع اصلاً به آنها توجهی نمی کردم و شخصیت امیر و بزرگی‌اش و نوع مدیریتش چشم را کور کرده بود، بعد که این حرف ها فراگیر شد و در شرکت پیچید یکی از معاونان که قبلاً با او کار می کرد برایم تعریف کرد که با امیر در بچگی هم محل بوده و اسم دکتر امیر را در محل امیر کوتوله گذاشته بودند، نه تنها به دلیل اینکه کمی قدش کوتاه بود، بلکه به دلیل اینکه همیشه برای خود دارودسته ای جمعی کرد که هیچکدام مهارت و قدرت و توان خاصی نداشتند و سعی می‌کرد که با جمع کردن جمعیت سیاهی لشکر پشت خود، دیگران را به وحشت بیاندازد و با توجه به قابلیتهایش از دیگران سوء استفاده کند و سهم همراهانش را ندهد یا کمتر بدهد
خط و خطوط معمای ذهنی ام داشت کامل می شد، به این فکر می‌کردم که آیا باید این قدر زمان می برد، تا من بفهمم دکتر امیر همان امیر کوتوله است، از کجای کار و نتایج باید متوجه این موضوع می شدم، و آیا مقصر اصلی آسیب دیدن شرکت میتوانست شخص دکتر امیر یا امیر کوتوله باشد یا دیر فهمی و یا کج فهمی من و امثال من و بی انگیزگی آن شایستگان ای که از شرکت رفتند بدون اینکه سعی کنند منظور خود را به دیگران بفهماند!
الان که تجربه نسبی پیدا کردم در مورد گزینه آخر شک دارم آگاهی نسبت به عواقب موضوعی آگاه هستم و هر چه سعی می کنم آن را به دیگران منتقل کنم مقاومت می کنند و ظاهراً باید تجربه شخصی داشته باشند قطعاً مشکل از روش انتقال نیست چون روی آن کار کرده ام شاید مشکل فرهنگ و جامعه باشد و یکی از دلایل مهمی که توسعه پیدا نمی کنیم و از تاریخ درس نمی گیریم. http://t.me/mehdijafarimanesh