خوشبختی و سعادت، تعادل روحی و با معنی بودن زندگی؛ اینها و تمام چیزهای خوب دیگر، از راه تلاش فرد فرد مردم به وجود می آید، نه از راه دولتها که چیزی جز قراردادهایی اجتماعی نیستند و افراد مستقل و آزاد جامعه‌ برای تدبیر مسائل و امورات گوناگون (مدنی/سیاسی و اقتصادی)مدتی به دور آن گرد می آیند و جالبتر آنکه این دولت ها هر بار در حال تغییر رفتار و سیاستهای خود هستند؛ از سویی دیگر، دولت ها و قدرت روزافزون آنها همیشه باعث ضعف افراد بوده و هرچه قدرت آنها بیشتر شود، خطر اضمحلال فردیت و از دست رفتن استقلال افراد جامعه‌ و تحت فشار قرار گرفتن آنها بیشتر میگردد.




«خودِ ناشناخته»
کارل گوستاو یونگ
@renaissancetranslate