هابز تاریخ جنگ پلوپونزی توکودیدس را ترجمه کرده بود و از این مشاهده در شگفت بود که «آنچه جنگ را اجتناب‌ناپذیر ساخت، فزونی‌گرفتن قدرت آتنی‌ها و هراسی بود که در اسپارت‌ها به وجود آمد.» اگر همسایه‌ای دارید، خطر آن وجود دارد که آنان به آنچه در اختیار شماست طمع کنند، و آن‌وقت شما مانعی خواهید بود بر سر راه نیازمندی‌های آنان. پس بر شماست که برای دفاع از خود آماده باشید. دفاع مسئله‌ی ابهام‌برانگیزی است حتی اگر به فن‌آوری‌هایی همچون دژهای بلند، خطوط دفاعی ماژینو، یا دفاع ضدموشکی بالستیک مجهز باشید، و اگر نباشید مبهم‌تر هم می‌شود. چه‌بسا تنها گزینه‌ی موجود برای پاسداری از خود پیشدستی در از بین بردن همسایگان متخاصم باشد. آنچنان که یوگی برا توصیه می‌کند، «بهترین دفاع، حمله است.»

غم‌انگیز آنکه، شما ممکن است بی‌آنکه حتی سر سوزنی میل به تهاجم داشته باشید مجبور شوید به آن تن دهید. همه‌ی آنچه که لازم است تا شما به سوی جنگ سوق داده شوید نخست دریافت آن است که دیگران ممکن است به داشته‌های شما طمع کنند و دیگر اینکه شما خوش نداشته باشید قتل عام شوید. حتی از این غم‌انگیزتر آنکه، کاملاً محتمل است همسایگانتان نیز در حالي استنتاجی مشابه باشند، که اگر باشند، هراس‌های شما را شدیدتر و پیشدستی در حمله را وسوسه‌آمیزتر می‌کند، که این خود پیشدستی را برای آنان باز هم وسوسه‌آمیزتر می‌کند و به همین ترتیب.

این دام هابزی»، آن‌طور که امروزی‌ها می‌خوانندش، علت فراگیر ستیزهای خشونت‌آمیز است. توماس اسکلینگ، دانشمند علوم سیاسی، تمثیل صاحبخانه‌ی مسلحی را ارائه می‌کند که سارق مسلحی را شگفت‌زده کرده. با آنکه هیچ‌یک قصد کشتن دیگری را ندارد احتمالاً هر دو وسوسه می‌شوند زودتر از فرد مقابل شلیک کنند تا مبادا هدف شلیک او قرار گیرند. دام هابزی که انسان را در برابر انسان قرار می‌دهد، ته‌مایه‌ی مکرر خیالپردازی‌های ماست؛ از جان‌باخته‌های وسترن‌های هالیوودی گرفته تا توطئه‌های جاسوس عليه جاسوسِ تریلرهای جنگ سرد، تا ترانه‌ای از باب مارلی به نام «من کلانتر را کشتم.»

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۳۲۱

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ