ورزش خصوصی و رقابتی
اینها تنها استادیومهای شهر لندن هستند. کل انگلستان را فراموش کنید. لیورپول و منچستر را کنار بگذارید. فقط لندن شش استادیوم دارد که در لیگبرتر استفاده میشود. حتی کیفیت، تکنولوژی و معماری زیبای این بناها را کنار بگذارید.
بیایید به ایران. کشوری که اقتصادی کلنگی و دولتی دارد. همه چیزش برای دولت است. از استخر و مرغداری تا کارخانه فولاد و نفت. ورزش نیز در این میان کاملاً دولتی است. میلیاردها تومان بطور سالیانه از بودجه عمومی برای "ورزش حرفهای" هزینه میشود. تیمهایی که با میلیونها هوادار، آوارهاند و بعلت فقدان شرایط حرفهای و مالکیت خصوصی برای باشگاه در آسیا نیز اجازه بازی پیدا نمیکنند.
این ورزش دولتی مانند اقتصاد دولتی، تجارت دولتی، خودروسازی دولتی، بانک دولتی، سینمای دولتی و هر چیز دولتی دیگر عقبمانده، ورشکسته و رانتیر است و هنوز در ورزشگاه آزادی اجازه برگزاری مسابقه بینالمللی دارد اما آیا کسی عبرت میگیرد؟
✅ @karkhone