راسکُلنیکف: اگر دیگران، «نفهم» هستند و من به یقین می‌دانم که نفهمند، پس چرا خودم نمی‌خواهم عاقلتر شوم؟ تازه سونیا؛ می دانستم که اگر منتظر شوم تا همه عاقل شوند، خیلی وقت لازم است… بعد نیز دانستم که چنین چیزی هرگز اتفاق نخواهد افتاد، مردم «تغییر» نخواهند کرد و کسی آنها را تغییر نخواهد داد و نمی‌ارزد که انسان سعی بیهوده کند! بله، همین طور است!
این «قانونِ» آنهاست…قانون است، سونیا! همین طور است! و من اکنون می‌دانم سونیا، کسی که عقلٱ و روحٱ محکم و قوی باشد، آن کس بر آنها مسلط خواهد بود! کسی که جسارت زیاد داشته باشد، آن کس در نظر آنان حق خواهد داشت. آن کس که «امور مهم» را نادیده بگیرد، بر آن تف بیندازد، او «قانونگذار» آنان است.
کسی که بیشتر از همه جرات کند، او بیش از هر کس دیگری حق دارد! تا به حال چنین بوده است و بعدها نیز چنین خواهد بود! باید «کور» بود که اینها را ندید.






(جنایت و مکافات | نویسنده: فئودور داستایوفسکی | ترجمه‌: احمد علیقلیان؛ نشر مرکز)
@renaissancetranslate