✳️ چند نمونه ،از سنت ها، آداب و رسوم،شیوه زندگی و بازتاب آن ها در متون ادب

❇️ سوزاندن عود وشکر درمجمر

یکی ازسنت های رایج در گذشته سوزاندن عود و شکر در مجمر(آتشدان) بوده است.

مولانا دردفترچهارم مثنوی دربیان آن دباغ که به بوی ناخوش آن پیشه خوی گرفته بودودرهنگام گذر ازبازارعطاران ازبوی عطربیهوش شدوعطاران به خیال اینکه می توانند اورا بابوهای خوش به هوش آورند؛به سنت سوزاندن عود وشکراشاره فرموده است.

خاقانی گوید:

ماه نو چون حلقه ی ابریشم وشب موی چنگ
موی وابریشم به هم چون عود وشکّرساختند

عطار نیشابوری گوید:

عود وشکرچگونه بسازند وقت سوز
ایشان دراین طریق چون عود وشکرزیند

❇️ ساختن بادبزن از پر طاووس

🔸یکی ازسنت ها ساختن بادبزن و مگس ران از پرطاووس بوده است؛ هم به سبب زیبایی آن و هم به سبب پهنا و شکل عریض آن.

خاقانی گوید:

به دست همت ازخاطر برانم غم که سلطانان
مگس ران ها کنند ازپرّ طاووسانِ بستانی

سعدی درگلستان،باب دوم گوید:

عابدرادیدکه ازهیئت نخستین بگردیده وسرخ وسپیدوفربه شده وبربالش دیبا تکیه زده وغلام پری پیکربامروحه ی (بادبزن)طاووسی بالای سر ایستاده.

🔸سنت دیگر گذاشتن پر طاووس برای نشانه در قرآن کریم است.

خاقانی گوید:

خودمدیحت را به گفتِ اوکجا باشد نیار
مصحف مجدازپرطاووس کی گیرد بها؟

❇️ برگرفته شده ازمجله رشد آموزش زبان وادب فارسی( دوره ی بیست ویکم،شماره ۴،تابستان ۱۳۸۷)

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan