.
جایی قبول می کنی سکوت بهترین تنظیم است برای مبارکی ذهن. مبارکی خودت . مبارکی انتظار. مبارکی تنهایی و بی آنکه بدانی چرا ، خودت را لابه لای این مبارکی ها غمگین می بینی. آواز می خوانی، تصنیف های بلند بالا قدی که، نمی داندت. نمی شناسندت؛ و تو را به خودت مشغول می کنند. بی آنکه رهایی را تاب بیاوری. بدانی. (یا رفیق من لا رفیق له )را. وقتی که صبح از خواب برمی خیزی تکرار می کنی. این یعنی نشانه ای در دور دست تو را به خود می خواند و تو دوری دور. دورتر.

این یادگاری بماند . به شب یلدا. اول دی ماه هزار و سیصد و هشتاد و نه خورشیدی.
حسن شیردل


🆔@hdmlib