این سرسبزی حیرت آور در دل کویر؛ پساب یزد است.
همان جا که سال گذشته مصوب کردند که 150 هزار میلیارد تومان برای شیرین سازی و انتقال آب از خیلج فارس هزینه کنند!!
آب شیرین کردن کنار دریا ساعتی 2 یورو هزینه داردبا هزینه انتقال آن سر به فلک می کشد. تازه پساب شور آن هم معلوم نیست در دراز مدت چه بلایی سر سواحل خلیج فارس آورد
علاوه بر آن انتقال آب بین حوضه ای آخرین راهکار ان هم برای تامین آب شرب است نه صنعت!!.
این پساب که رها بودنش منبع بیماری و تهدید کننده سلامت است؛ در صورت بازچرخانی گنجینه ای بی بدیل برای تامین آب صنعت است.
اما چه می شود که این پساب رها و شیرین کردن اب گران قیمت و انتقال آن می شود راه حل اصلی؟ سوداگرانش چه کسانی اند که برلی منفعت خود از تخریب کشور ابا ندارند؟
بازچرخانی و تجارت فاضلاب یکی از جذاب ترین سرمایه گذاری ها در جهان است؛ اما گویا مافیای آب برایش نمی صرفد و ترجیح‌ش همچنان سدسازی و انتقال آب است.
اما در جهان خردمند مبنای سیاست گذاری آب این است که
« آب کالای یکبار مصرف نیست».
در کویر ایران اما وضعیت فرق دارد.. نه تنها یزد که دهها شهر ایران با همین چالش مواجهه است.

© @ruralwomenissues