باز در خصوص سلامتی شاهنشاه مذاکره شد. عجیب است که شاه نگران هستند. عرض کردم: قطعاً گزارش می رسد و هیچ نگرانی ندارد، ولی نگرانی اساسی ناراحتی شماست. من فکر کرده ام اجازه بفرمایید صریحاً به عرض علیاحضرت شهبانو برسانم که شاهنشاه واقعاً در {پایان هفته} weekend احتیاج به {آسایش} detente کامل دارید و باید دست از شما بردارند، بر فرض علیاحضرت خیلی عصبانی شدند، مرا مرخص خواهند فرمود و اگر پیش رفت که چه بهتر. فرمودند: ابداً! هیچ همچو چیزی لازم نیست. عرض کردم:همین طور می خواهید ناراحت بمانید؟ اقلّاً این قدر هم به شاهنشاه فرصت نمی دهند لا اقلّ در {پایان هفته} weekendها هرکس میل دارید حضورتان بیاید؟ فرمودند: چه باید کرد؟ باید ساخت.