✳️ فرق درود و سلام:
❇️ چه زمانی به کسی درود می فرستید ؟
زمانی که کار یا حرف کسی را پسندیدید وتحسینش می کنید .
❇️ پس درود حاوی عشق، محبت و انرژی مثبت شماست برای فرد و فرستادن درود بر کسی یعنی فرستادن بهترین آرزوها که در یک واژه خلاصه شده است ...
اما سلام :
سلام از ریشه" سلم" یعنی سر فرود آوردن و به معنی تسلیم و تواضع شما در مقابل شخصی دیگر است .سلام از فرهنگ عرب گرفته شده و برای آن فرهنگ که دایما در جنگ و خونریزی بودند حاوی این پیام بودکه من جنگی باشما ندارم و ثواب سلام هم از اینجاست که لااقل تسلیم میشوی وسالم میمانی !!!
◀️ شاید حکایت چگونگی ورود واژه "سلام " به واژگان پارسی را شنیده باشید اینکه در زمان ورود اعراب به کشورمان و به دنبال آن کشتار و نا امنی در کوچه ها و شهر ها به دست سربازان و جنگجویان لشکر اعراب ، ایرانیان برای در امان ماندن و اعلام پذیرش از حضور ایشان از واژه سلام به معنای تسلیم بودن در برابرشان استفاده می کردند .
با حقیقی بودن یا غیر حقیقی بودن این داستان کاری نداریم اما عده ای معتقدند با گذشت زمان واژه سلام این گونه بجای کلمه درود وارد واژگان احوالپرسی ما شده و نقش اساسی و رکن اصلی اعلام حضور در هر جمع و محفلی را پیدا کرده است ، با این تفاوت که اگر فرض را بر حقیقی بودن این داستان بداریم ، در واقع این کلمه دیگر معنای اولیه خود را از دست داده و با معنی آرزوی سلامتی و ابراز ارادت جایگزین شده و به اصطلاح "ایرانی سازی" شده یا به طور خلاصه در عبارتی عامیانه تر بگوییم سلام سلامتی میاره ،وِردِ زبان ما شده است .
◀️ چه اگر چُنین باشد که نماشتید، خود عرب نیز جز در برخی شهرها و کشورهای مذهبی مانند مکه و مدینه و کربلاء، از عبارت السلام علیکم استفاده نمیکند. بلکه ورد زبانشان «مرحبا» می باشد.
با اینهمه، «درود» را در برابر «بِدرود» نشانده اند و این واژه در معنای نخستین در همان معنای سلام امروزی به کار می رفته که به مرور معنای آفرین هم به خود گرفته و بیشتر در معنای دوم نزد ما شناخته شده است.
همچنین بارها شنیده ایم که گفته اند: تا درودی دیگر بدرود (تا سلامی دیگر خدانگهدار)
ولی اینکه آیا سلام برای ساختار زبان فارسی بهتر است یا درود، یک بحث علمی و زبانشناسی است.
فارسی یک زبان هندواروپایی است درحالیکه عربی یک زبان سامی می باشد. دستگاه ساختواژی فارسی بر اساس پیشوند و پسوند واژه سازی میکند، در حالیکه واژه سازی در عربی بر اساس وزن و ریشه است. از آن جهت دستور زبان فارسی و عربی هیچ همخوانی و شباهتی با یکدیگر ندارد و ورود واژگان عربی و به دنبال آن همخانواده های آن، برای زبان فارسی زیان بار است. در پاره ای موارد زبان فارسی واژگان عربی را فارسیزه کرده است که خُب مشکلی نیست. مثلاً فهم را به مصدر فهمیدن و رقص را به رقصیدن تبدیل کرده است که مطابق دستور زبان فارسی صرف میشود. ولی در بسیاری موارد دیگر، نه تنها واژگان عربی فارسیزه نشده که دستور زبان عربی نیز به دستگاه ساختواژی فارسی تحمیل شده است.
برای نمونه واژه علم، راه ورود عالم و معلوم و معلم و تعلیم و تعلّم و معلومات و... را باز کرد و اسم فاعل و مفعول و علامت جمع مونث «ات» را به فارسی تحمیل نمود افزون بر اینکه واژگان دانش، آشکار، آموزگار، یاددهی و یادگیری را کمرنگ کرد.
از آن رو این دست واژگان آسیب رسانند و باید زدوده شوند.
سلام نیز از آن دست واژگان است که سالم، سلیم، تسلیم، مسلم، سلامت و... را به فارسی زورآوری کرده است و واژگان:
درود = سلام / تندرست = سالم / تندرستی = سلامت / گردن نهادن = تسلیم و... را که میزبانان راستین زبان فارسی اند چونان میهمان ناخوانده ای از خانه خود بیرون راند و خانه دستور زبان ما را پریشان ساخت.
@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan