امروز 10 بهمن سَده؛ کهنترین جشن زنده جهان است.
این سرزمین همیشه سوگوار، روزگاری سرزمین جشن و سپاسگذاری و شادی و اميد بوده است. سده میراث کهن نیاکان است که هرساله ۱۰ بهمن با برگزاری آن زنگ بیدار باش طبیعت را مینواخته اند و دست در دست هم به شادی و سرور میپرداخته اند.
از دلایل پیدایش این جشن کشف آتش توسط هوشنگشاه است. دلیل دیگر به ستوه آمدن مردم از یخبندان و آرزو برای رفتن سرما ویا کاستن ازشدت آن بوده است. جشن سده در چهلمین روزِ شب یلدا یا شب زایش خورشید (انقلاب زمستانی) برگزار میشود و جشن چهلمین روز تولد خورشید است.
سده در گستره پهناوری از آسیای کوچک (آناتولی) تا سینکیانگِ چین، افغانستان، کردستان عراق... در بین همه مردمان حوزه تمدنی ایران، فارغ از هر دینی و قومیت رواج داشته و به مانند نوروز و مهرگان در روایتهای مکتوب تاریخی به آن اشاره شدهاست.
فردوسی:
ز هوشنگ ماند این سده یادگار
بسی باد چون او دگر شهریار
نظامی گنجوی:
به نوروز جمشید و جشن سده
که نو گشتی آیین آتشکده
فرخی سیستاتی:
جشن سدهست از بهر جشن سده
شادی کن و اندیشه از دل بکن
خاقانی شروانی:
آن شب که شب سده بود در کویت
آتش دل من باد و چلیپا مویت
ملک الشعرای بهار:
آتش جشن سده روشن شود
شهر ز بهمنجنه گلشن شود
www.persiangulfstudies.com🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾