وی می‌نویسد که اگر رئیس‌جمهوری آمریکا، فورا اقدامی در راستای آزادی شهروندان آمریکایی بازداشت‌شده توسط جمهوری اسلامی نکند، احتمالا آنها تا آینده‌ای نامعلوم در این وضعیت بی‌انتها رنج می‌کشند.
سیامک نمازی در بخش دیگری از یادداشت خود نوشته: من در اکتبر ۲۰۱۵ زندانی شدم و پس از یک دادگاه غیرعلنی به ۱۰ سال زندان محکوم شدم. قاضی حکم داد که فعالیت‌هایی مانند «سخنرانی در کنفرانس‌های دانشگاهی»، «برگزاری بورسیه‌ها در اندیشکده‌های واشنگتن» و حتی «ارتباط با مجمع جهانی اقتصاد» معادل «تلاش برای سرنگونی رژیم با همکاری یک دولت متخاصم خارجی» - ایالات متحده است.
او می‌افزاید: تحقیقات سازمان ملل دستگیری من را " خودسرانه " خواند. دولت ایالات متحده و سازمان‌های حقوق بشر بی‌شماری، بی‌گناهی من را اعلام کرده‌اند، از من به عنوان گروگان یاد کرده و خواستار آزادی فوری من شده‌اند.
همچنین در این نامه به دیگر بازداشتی‌ها از جمله پدرش-باقر به عنوان یکی از مقامات بازنشسته یونیسف، مراد طاهباز -فعال محیط زیست و عماد شرقی - تاجر نیز اشاره کرده است و گفته «کمی بیش از یک سال پیش ما چهار نفر دلیل خوبی برای خوش‌بین بودن داشته‌ایم تا شاید این بلا پایان یابد. امیدی بزرگی وجود داشت که مذاکرات برجام [نافرجام] برای بازگرداندن جمهوری اسلامی و ایالات متحده به توافق هسته‌ای با موفقیت به پایان برسد، زیرا دولت بایدن گفته بود که تصور توافق هسته‌ای بدون توافق آزاد شدن گروگان‌ها دشوار است. این رویکرد درستی بود. اما با از دست دادن فرصتی برای آزادی ما به دلیل متوقف شدن مذاکرات هسته‌ای اینطور نشد».
وی در ادامه می‌افزاید: اما واقعیت زشت این است که جمهوری اسلامی تنها در صورتی اسرای خود را آزاد خواهد کرد که مشوق‌های کافی به آنها ارائه شود. منتقدان این راه حل را بدون ارائه جایگزین‌های مناسب رد می‌کنند. با این وجود، به نظر می‌رسد هر رئیس‌جمهوری مجوز معامله برای آزادی ما را در هزینه‌های سیاسی اجتناب‌ناپذیر انجام این کار در نظر می‌گیرد. بی‌تفاوت به این محاسبات سیاسی، به نظر می‌رسد تهران بیش از آنچه کاخ سفید می‌تواند برای آزادی ما مطالبه کند.
سیامک نمازی ضمن انتقاد از دولت‌های امریکا می‌گوید: من در [لیست] معامله دولت اوباما با جمهوری اسلامی (برای آزادی گروگان‌ها) حضور نداشتم. در ژانویه ۲۰۱۶، دیگر زندانیان آمریکایی به سلامت به ایالات متحده بازگردانده شدند. [اما] من را رها کردند تا در یک بازداشتگاه امنیتی بپوسم.
نمازی ضمن اشاره به دوران سختی که در زندان و سلول انفرادی سپری کرده است، معتقد است دولت‌های آمریکا او را قربانی سیاست و رها کرده‌اند. او همچنین در پایان نامه‌اش از رئیس جمهوری آمریکا خواهش کرده جان زندانیان بی‌گناه آمریکایی را بالاتر از سیاست واشنگتن قرار دهد و تصمیماتی را اتخاذ کند تا آنها فوراً آزاد شوند.
سیامک نمازی، مدیر ایرانی-آمریکایی دفتر برنامه‌ریزی استراتژیک شرکت نفتی «کرسنت» در امارات و از بنیانگذاران «شورای ملی آمریکاییان ایرانی‌تبار»، نیمه مهرماه ۱۳۹۴ و زمانی که برای دیدار با خانواده‌اش به ایران سفر کرده بود، از سوی اطلاعات سپاه بازداشت شد.
#هم‌آوا
#IranHamAva
سیامک نمازی در بخش دیگری از یادداشت خود نوشته: من در اکتبر ۲۰۱۵ زندانی شدم و پس از یک دادگاه غیرعلنی به ۱۰ سال زندان محکوم شدم. قاضی حکم داد که فعالیت‌هایی مانند «سخنرانی در کنفرانس‌های دانشگاهی»، «برگزاری بورسیه‌ها در اندیشکده‌های واشنگتن» و حتی «ارتباط با مجمع جهانی اقتصاد» معادل «تلاش برای سرنگونی رژیم با همکاری یک دولت متخاصم خارجی» - ایالات متحده است.
او می‌افزاید: تحقیقات سازمان ملل دستگیری من را " خودسرانه " خواند. دولت ایالات متحده و سازمان‌های حقوق بشر بی‌شماری، بی‌گناهی من را اعلام کرده‌اند، از من به عنوان گروگان یاد کرده و خواستار آزادی فوری من شده‌اند.
همچنین در این نامه به دیگر بازداشتی‌ها از جمله پدرش-باقر به عنوان یکی از مقامات بازنشسته یونیسف، مراد طاهباز -فعال محیط زیست و عماد شرقی - تاجر نیز اشاره کرده است و گفته «کمی بیش از یک سال پیش ما چهار نفر دلیل خوبی برای خوش‌بین بودن داشته‌ایم تا شاید این بلا پایان یابد. امیدی بزرگی وجود داشت که مذاکرات برجام [نافرجام] برای بازگرداندن جمهوری اسلامی و ایالات متحده به توافق هسته‌ای با موفقیت به پایان برسد، زیرا دولت بایدن گفته بود که تصور توافق هسته‌ای بدون توافق آزاد شدن گروگان‌ها دشوار است. این رویکرد درستی بود. اما با از دست دادن فرصتی برای آزادی ما به دلیل متوقف شدن مذاکرات هسته‌ای اینطور نشد».
وی در ادامه می‌افزاید: اما واقعیت زشت این است که جمهوری اسلامی تنها در صورتی اسرای خود را آزاد خواهد کرد که مشوق‌های کافی به آنها ارائه شود. منتقدان این راه حل را بدون ارائه جایگزین‌های مناسب رد می‌کنند. با این وجود، به نظر می‌رسد هر رئیس‌جمهوری مجوز معامله برای آزادی ما را در هزینه‌های سیاسی اجتناب‌ناپذیر انجام این کار در نظر می‌گیرد. بی‌تفاوت به این محاسبات سیاسی، به نظر می‌رسد تهران بیش از آنچه کاخ سفید می‌تواند برای آزادی ما مطالبه کند.
سیامک نمازی ضمن انتقاد از دولت‌های امریکا می‌گوید: من در [لیست] معامله دولت اوباما با جمهوری اسلامی (برای آزادی گروگان‌ها) حضور نداشتم. در ژانویه ۲۰۱۶، دیگر زندانیان آمریکایی به سلامت به ایالات متحده بازگردانده شدند. [اما] من را رها کردند تا در یک بازداشتگاه امنیتی بپوسم.
نمازی ضمن اشاره به دوران سختی که در زندان و سلول انفرادی سپری کرده است، معتقد است دولت‌های آمریکا او را قربانی سیاست و رها کرده‌اند. او همچنین در پایان نامه‌اش از رئیس جمهوری آمریکا خواهش کرده جان زندانیان بی‌گناه آمریکایی را بالاتر از سیاست واشنگتن قرار دهد و تصمیماتی را اتخاذ کند تا آنها فوراً آزاد شوند.
سیامک نمازی، مدیر ایرانی-آمریکایی دفتر برنامه‌ریزی استراتژیک شرکت نفتی «کرسنت» در امارات و از بنیانگذاران «شورای ملی آمریکاییان ایرانی‌تبار»، نیمه مهرماه ۱۳۹۴ و زمانی که برای دیدار با خانواده‌اش به ایران سفر کرده بود، از سوی اطلاعات سپاه بازداشت شد.
#هم‌آوا
#IranHamAva
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment