وقتی در کوچه‌های محل قدم می‌زنی، به جز زمین پرچاله و کودکانی خاکی در میان ساختمان‌های بدقواره که هر لحظه ممکن است فرو ریزند، چیز دیگری به چشم نمی‌خورد.
به ما گفته بودند این محله فقیرنشین است. می‌خواستیم دیو سیاه و زشت فقر را پیدا کنیم و ناکارش کنیم.
از دیوارهای سوخته، از آتش افیون و از کودکان موطلایی گذشتیم. دنبال بنری بزرگ با یک فلش نئونی می‌گشتیم که به نقطه‌ای اشاره کند و فقر را نشان‌مان دهد؛ اما نبود که نبود.
نمیشد با غول جنگید و فقر را شکست داد. باید راهکار دیگری پیدا می‌کردیم.
خانه‌ای برپا کردیم تا سرپناه امنی باشد برای بازی و درس کودکان؛ تا آغوش امنی باشیم برای مادران زجرکشیده‌ی سرزمین‌مان.
خانه‌ای ساختیم تا تنها نظاره‌گر درد همسایه نباشیم و با همدلی، دردش را فریاد کنیم.
شاید که هم‌صدایی‌مان سرانجام سکوت کوچه‌های درد را بشکند و دیو فقر را بیرون براند.

🔸به مناسبت ۱۷ اُکتبر؛ روز جهانی ریشه‌کنی فقر

🏠 خانه ایرانی فرحزاد
🆔@Imamalisociety