✳️ حس سرخوشی در هنگام گوش دادن به شعر و موسیقی

❇️ نکته ی جالب اینکه در گوش دادن مجدد به شعر حس سرخوشی درونی معمولا ثابت می ماند یا حتی ممکن است افزایش یابد (sensitization effect) ولی واکنش مشهود دوم (سیخ شدن موی بدن) متفاوت است و با تکرار گوش دادن به شعر کاهش می یابد و یا از بین می رود (habituation effect). در ضمن گوش دادن به شعر با موسیقی متفاوت است و واکنش های متفاوتی را بر می انگیزاند. تماشای فیلم، گوش دادن به موسیقی، گوش دادن به شعر سبب برانگیخته شدن هیجانی و فیزیولوژیک انسان می شوند. سرخوشی و هیجان ناشی از گوش دادن به شعر و موسیقی باهم متفاوت هستند. هر چند که هر کدام تا حدی شبکه های نورونی مشترکی را فعال می کنند؛ در گوش دادن به شعر دو بخش precuneus و (supramarginal gyrus) SMG فعال می شوند که در گوش دادن به موسیقی فعالیتی از خود نشان نمی دهند.

📌در مطالعه ای فوق العاده جذاب دانشمندان عصب شناس اقدام به بررسی حالات هیجانی افراد در حین گوش دادن به اشعار مختلف نمودند و فعالیت های عصبی آنها و همچنین واکنش های فیزیولوژیک آنها به شعر از طریق روش های مختلف (سایکوفیزیولوژی، تصویربرداری عصبی، و تحلیل پاسخ های رفتاری) مورد بررسی قرار گرفت.

📌آنها دریافتند که اوج حس هیجان ایجاد شده در گوش دادن به شعر به طور تصادفی در هر قسمتی از شعر ایجاد نمی شود بلکه در قسمت های خاصی از شعر معمولا در پایان قافیه ها یا قطعه ها و یا معمولا در پایان شعر ایجاد می شود و به طور سازمان یافته شبکه های مرتبط با پیش بینی و حفظ پاداش در مغز تعیین کننده ی نهایی این بخش ها هستند.

یکی از عوامل کم توجهی یا گاها بی توجهی به شعر فقدان تجربه ی لذت و جذابیت شعر است؛ آنگونه که باید در خانواده، جامعه، رسانه ها، و سیستم آموزشی در معرض شعر قرار نمی گیریم. یا کودکان را با بررسی های موشکافانه و ظریف اشعار با تمرکز بر جنبه های دستوری،نگارشی، ساختاری، یا آوایی از طعم شیرین شعر محروم می کنیم. بنابر آنچه بیان شد.

📌 معلمان گرامی ادبیات، لذت، هیجان و حس سرخوشی ناشی از خواندن شعر را با کشاندن فرآیندهای ذهنی کودکان معصوم در کوچه پس کوچه های بی منتهای ساختار های دستوری و نگارشی سرکوب نکنیم. اجازه دهیم تا نسیم ملایم و جان بخش شعر در سلول های آنها رسوخ کند. امتحانات پیاپی، آزمون های تستی تنها خدمتی که می کنند سرکوب کردن این موهبت الهی در ما برای لذت بردن از شعر است و گاه فرد را از شعر، از چیزی که به او تعلق دارد، متنفر می کند. شاید اغلب ما تجربه ی درگیر شدن در انجام فعالیت هایی از جمله ترجمه شعر، حفظ شعر، و بیان نقش دستوری کلمات را داشته باشیم و در نهایت گریزان از شعر شده ایم و کشش و جذابیت آن را با تمام وجود حس نکرده ایم و این ریشه در نحوه ی آموزش این موضوع دارد.

📌والدین عزیز در تعاملات روزمره خود با کودکانتان به آنها شعر هدیه بدهید و برایشان شعر بخوانید. در جمع خانواده اشعار مختلف را بخوانید و علاوه بر ایجاد تعامل کار آمد با فرزندانتان سعی کنید بخشی از وقت آنها را با شعر پر کنید تا هر چه بیشتر شبکه های نورونی مرتبط با شعر در مغز آنها فعال شوند.

📌 دانش آموزان عزیز، اگر به دنبال پر کردن اوقات فراغت خود هستید حداقل زمانی کوتاه رو به خواندن اشعار مختلف اختصاص دهید. با صدای بلند شعر بخوانید و به معنای تک تک مصرع ها و ابیات یک شعر گوش فکر کنید. اگر به چنین کاری ادامه دهید، در بلند مدت خواهید دید که این کار شما را به چنان لذتی می رساند که بسیار فراتر از لذت بازی های رایانه ای است. ولی این موضوع نیازمند صرف وقت و تمرکز قابل توجه است. امتحان کنید تا آنچه را که در تحقیقات علمی اثبات شده است، تایید کنید.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment