⭕️سه دهه حکمرانی کریم‌خان زند؛ ایجاد ثبات، رونق اقتصادی و آبادانی شیراز
📌وکیل‌الرعایا پس از چند دهه آشوب در بخش بزرگی از کشور امنیت و ثبات نسبی برقرار کرد تا زمینه برای احیای اقتصادی فراهم شود
♦️وکیل‌الرعایا که نزدیک به سه دهه برای برقراری ثبات و بهبود اقتصادی در ایران تلاش کرد، ماه‌های پایانی عمرش را با بیماری و نگرانی از ناآرامی‌های سیاسی سپری کرد و سرانجام نیز روز سیزدهم ماه صفر ۱۱۹۳ هجری قمری چشم از جهان فروبست. برخی تاریخ‌نگاران روایت کرده‌اند که کریم‌خان زند در روزهای پایانی زندگی به بیماری سل مبتلا شده بود.
مرگ کریم‌خان ناآرامی‌هایی را که از ماه‌ها قبل آغاز شده بود، تشدید کرد. به طوری که آرامش از شیراز رخت بربست و هنوز پیکر وکیل‌الرعایا به خاک سپرده نشده بود که نزدیکانش برای تصاحب قدرت، به جان هم افتادند. این درگیری‌ها چنان شدید شد که پیکر او سه روز بر زمین ماند و سرانجام نیز در عمارت کلاه‌فرنگی باغ نظر در مجاورت ارگ کریم‌خانی شیراز دفن شد.
کریم‌خان زند در حالی چشم از جهان فروبست که برخی رقیبانش به‌ویژه آغامحمدخان قاجار، کینه‌ٔ او را به دل داشتند. آغامحمدخان که پس از شکست پدرش، محمدحسن‌خان قاجار، سال‌ها گروگان دربار کریم‌خان در شیراز بود، در سال ۱۲۰۶ هجری قمری، هنگامی که بر شیراز مسلط شد، فرمان نبش قبر وکیل‌الرعایا را صادر کرد.
به دستور شاه قاجار، استخوان‌های جنازه کریم‌خان را به تهران بردند و زیر پله‌های کاخ سلطنتی دفن کردند. آغامحمدخان با این کار می‌خواست هر روز هنگام عبور از پله‌ها از روی جنازه دشمن رد شود و به‌اصطلاح «تن او را در گور بلرزاند».
حدود یک قرن و نیم بعد در دوران رضاشاه، به دستور او بقایای منتسب به کریم‌خان زند از زیر پلکان کاخ گلستان بیرون آورده و با تشریفات و احترام، به شیراز بازگردانده شد. امروز آرامگاه منسوب به او در شاه‌نشین شرقی عمارت کلاه‌فرنگی باغ نظر شیراز، محل کنونی موزه پارس، قرار دارد.
سرگذشت ایل زند؛ از دامنه‌های زاگرس تا میدان نبرد
تا قبل از اینکه نام «زندیه» به عنوان سلسله‌ای از حکمرانی در تاریخ ایران ثبت شود، زندها طایفه‌ای کوچک از دامداران و جنگاوران ساکن دامنه‌های زاگرس بودند. به گواهی اسناد تاریخی، بیشتر آنان در مناطقی در نزدیکی ملایر و همدان زندگی می‌کردند، هرچند یکجانشین نبودند و بخشی از سال را در کوهستان و بخشی دیگر را در دشت‌ها سپری می‌کردند.
زندها منتسب به گروه «لک» بودند که آن‌ها نیز طایفه‌ای از قوم لر محسوب می‌شوند. کریم‌خان زند در همین طایفه به دنیا آمد. پدرش از بزرگان تیره بگله طایفه زند بود، اما پیش از آنکه به فرمانروایی ایران برسد، سرنوشت او و طایفه‌اش با یکی از آشفته‌ترین دوره‌های تاریخ ایران گره خورد.
بیشتر بخوانید...
🖌 سایه رحیمی
@indypersian
📌وکیل‌الرعایا پس از چند دهه آشوب در بخش بزرگی از کشور امنیت و ثبات نسبی برقرار کرد تا زمینه برای احیای اقتصادی فراهم شود
♦️وکیل‌الرعایا که نزدیک به سه دهه برای برقراری ثبات و بهبود اقتصادی در ایران تلاش کرد، ماه‌های پایانی عمرش را با بیماری و نگرانی از ناآرامی‌های سیاسی سپری کرد و سرانجام نیز روز سیزدهم ماه صفر ۱۱۹۳ هجری قمری چشم از جهان فروبست. برخی تاریخ‌نگاران روایت کرده‌اند که کریم‌خان زند در روزهای پایانی زندگی به بیماری سل مبتلا شده بود.
مرگ کریم‌خان ناآرامی‌هایی را که از ماه‌ها قبل آغاز شده بود، تشدید کرد. به طوری که آرامش از شیراز رخت بربست و هنوز پیکر وکیل‌الرعایا به خاک سپرده نشده بود که نزدیکانش برای تصاحب قدرت، به جان هم افتادند. این درگیری‌ها چنان شدید شد که پیکر او سه روز بر زمین ماند و سرانجام نیز در عمارت کلاه‌فرنگی باغ نظر در مجاورت ارگ کریم‌خانی شیراز دفن شد.
کریم‌خان زند در حالی چشم از جهان فروبست که برخی رقیبانش به‌ویژه آغامحمدخان قاجار، کینه‌ٔ او را به دل داشتند. آغامحمدخان که پس از شکست پدرش، محمدحسن‌خان قاجار، سال‌ها گروگان دربار کریم‌خان در شیراز بود، در سال ۱۲۰۶ هجری قمری، هنگامی که بر شیراز مسلط شد، فرمان نبش قبر وکیل‌الرعایا را صادر کرد.
به دستور شاه قاجار، استخوان‌های جنازه کریم‌خان را به تهران بردند و زیر پله‌های کاخ سلطنتی دفن کردند. آغامحمدخان با این کار می‌خواست هر روز هنگام عبور از پله‌ها از روی جنازه دشمن رد شود و به‌اصطلاح «تن او را در گور بلرزاند».
حدود یک قرن و نیم بعد در دوران رضاشاه، به دستور او بقایای منتسب به کریم‌خان زند از زیر پلکان کاخ گلستان بیرون آورده و با تشریفات و احترام، به شیراز بازگردانده شد. امروز آرامگاه منسوب به او در شاه‌نشین شرقی عمارت کلاه‌فرنگی باغ نظر شیراز، محل کنونی موزه پارس، قرار دارد.
سرگذشت ایل زند؛ از دامنه‌های زاگرس تا میدان نبرد
تا قبل از اینکه نام «زندیه» به عنوان سلسله‌ای از حکمرانی در تاریخ ایران ثبت شود، زندها طایفه‌ای کوچک از دامداران و جنگاوران ساکن دامنه‌های زاگرس بودند. به گواهی اسناد تاریخی، بیشتر آنان در مناطقی در نزدیکی ملایر و همدان زندگی می‌کردند، هرچند یکجانشین نبودند و بخشی از سال را در کوهستان و بخشی دیگر را در دشت‌ها سپری می‌کردند.
زندها منتسب به گروه «لک» بودند که آن‌ها نیز طایفه‌ای از قوم لر محسوب می‌شوند. کریم‌خان زند در همین طایفه به دنیا آمد. پدرش از بزرگان تیره بگله طایفه زند بود، اما پیش از آنکه به فرمانروایی ایران برسد، سرنوشت او و طایفه‌اش با یکی از آشفته‌ترین دوره‌های تاریخ ایران گره خورد.
بیشتر بخوانید...
🖌 سایه رحیمی
@indypersian
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment