✳️ جنگ ابراهیم
خاورمیانه جدید چه مختصاتی دارد؟
آسيه اسدپور
✅ نه صلحی داشت، نه آتش‌بسِ واقعی؛ ولی همه‌چیز تغییر کرد. جنگ ۱۲روزه شاید تمام شد؛ اما خاورمیانه دیگر مثل قبلش نمی‌شود. جنگ برای همه پیام‌هایی خاص داشت.
در تهران، خطوط قرمز تغییر کردند. در تل‌آویو، سناریوی تک‌جانبه شکست خورد. در آمریکا، ترامپیسم عمومیت بیشتری یافت.
در ریاض، نگاه به میز آمریکا تغییر کرد. در دوحه، واسطه‌گری عادی‌سازی شد. در امارات، فرصت‌های قرابتی بیشتر شد. در عراق، گروه‌های مقاومت، تغییر استراتژی دادند.
در مسکو، پیش‌فرض‌ها، از نو نوشته شدند. در پکن، سکوت حمایتی و نمایشی، محاسبه‌گری معنا شد. در لندن، بحران اوکراین اولویت یافت. در بروکسل، انرژی مهم‌تر از دیپلماسی شد و در سازمان ملل، بی‌عملی بار دیگر خودش را اثبات کرد.
به تمام معنا، همه‌چیز تغییر کرد و خاورمیانه در محور جدیدی ایستاد. افکار عمومی منطقه هم فعال شد. محورهای رسانه‌ای از غرب به سمت خاور نزدیک، مدام پروازهای حمایتی-انتقادی داشتند و با واژگان جدید، قدرت روایت، زمان پاسخ و هماهنگی بین جبهه‌ها را تعیین می‌کنند: «پاسخ فوری»، «جنگ ترکیبی»، «برتری هوشمند»، «کنشگری مقاومتی». حالا همه‌چیز به‌هم ریخته، اما دقیق شده است.
البته هیچ‌چیز قطعی نیست و هر حرکتی عواقب فوری دارد. خاورمیانه دیگر با معادلات گذشته اداره نمی‌شود.
هیچ بیانیه‌ای قادر به بازگرداندن ثبات در آن نیست و هیچ گفت‌وگویی بدون بازتعریف منافع، نتیجه نخواهد داد.
پشتِ هر گفت‌وگویی، پیامی کددار وجود دارد و واقعیت، بی‌قدرت شده است. در این میان، بی‌ثباتی ترامپ نیز هر دروازه‌ای را به یک نقشه تازه می‌کشاند...
ادامه مطلب؛
https://www.tejaratefarda.com/بخش-بین-الملل-سیاست-8/49792-جنگ-ابراهیم
خاورمیانه جدید چه مختصاتی دارد؟
آسيه اسدپور
✅ نه صلحی داشت، نه آتش‌بسِ واقعی؛ ولی همه‌چیز تغییر کرد. جنگ ۱۲روزه شاید تمام شد؛ اما خاورمیانه دیگر مثل قبلش نمی‌شود. جنگ برای همه پیام‌هایی خاص داشت.
در تهران، خطوط قرمز تغییر کردند. در تل‌آویو، سناریوی تک‌جانبه شکست خورد. در آمریکا، ترامپیسم عمومیت بیشتری یافت.
در ریاض، نگاه به میز آمریکا تغییر کرد. در دوحه، واسطه‌گری عادی‌سازی شد. در امارات، فرصت‌های قرابتی بیشتر شد. در عراق، گروه‌های مقاومت، تغییر استراتژی دادند.
در مسکو، پیش‌فرض‌ها، از نو نوشته شدند. در پکن، سکوت حمایتی و نمایشی، محاسبه‌گری معنا شد. در لندن، بحران اوکراین اولویت یافت. در بروکسل، انرژی مهم‌تر از دیپلماسی شد و در سازمان ملل، بی‌عملی بار دیگر خودش را اثبات کرد.
به تمام معنا، همه‌چیز تغییر کرد و خاورمیانه در محور جدیدی ایستاد. افکار عمومی منطقه هم فعال شد. محورهای رسانه‌ای از غرب به سمت خاور نزدیک، مدام پروازهای حمایتی-انتقادی داشتند و با واژگان جدید، قدرت روایت، زمان پاسخ و هماهنگی بین جبهه‌ها را تعیین می‌کنند: «پاسخ فوری»، «جنگ ترکیبی»، «برتری هوشمند»، «کنشگری مقاومتی». حالا همه‌چیز به‌هم ریخته، اما دقیق شده است.
البته هیچ‌چیز قطعی نیست و هر حرکتی عواقب فوری دارد. خاورمیانه دیگر با معادلات گذشته اداره نمی‌شود.
هیچ بیانیه‌ای قادر به بازگرداندن ثبات در آن نیست و هیچ گفت‌وگویی بدون بازتعریف منافع، نتیجه نخواهد داد.
پشتِ هر گفت‌وگویی، پیامی کددار وجود دارد و واقعیت، بی‌قدرت شده است. در این میان، بی‌ثباتی ترامپ نیز هر دروازه‌ای را به یک نقشه تازه می‌کشاند...
ادامه مطلب؛
https://www.tejaratefarda.com/بخش-بین-الملل-سیاست-8/49792-جنگ-ابراهیم
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment