شطرنج طولانی برای دموکراسی در ایران
نوشته: ایلان برمن
برگرفته از نشریه The National Interest، مورخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹
مریم معمارصادقی معتقد است که وضعیت مردم ایران امروز همانند مردم در شوروی است که در پشت پرده آهنین در اسارت به سر می‌بردند و با رنج و مشقت بسیار روزگار را سپری می‌کردند. مردم ایران به‌خوبی به نارسایی‌های نظام پی برده‌اند، از بی‌اعتدالی‌های فزاینده و جنجالی این نظام فرسوده شده‌اند، و کوچک‌ترین امیدی به اصلاح‌پذیری رژیم ندارند؛ اما در عین حال از بی‌تفاوتی جهان نسبت به آنچه در درون ایران می‌گذرد دلسرد و نومیدند و با شیوه‌های سرکوب فزاینده‌ای که نظام به آن‌ها متوسل می‌شود مغلوب و خلع سلاح شده‌اند.
مریم و هموندان او معتقدند که می‌توان از تاریخ برای آگاهی‌رسانی و توانمندکردن مردم بهره‌برداری کرد. از موفق‌ترین و مهم‌ترین نوآوری‌های توانا انتشار ترجمه آثار اندیشمندان لیبرال - از آبیگیل آدامز و منتسکیو تا ناراضیانی مانند واتسلاو هاول و آندری ساخاروف - بوده است. با به اشتراک گذاشتن «درس‌هایی از تاریخ» که از هر یک از این مبارزات فراگرفته شده، توانا تلاش کرده است تا نشان دهد که آنچه در ایران در جریان است تجربه منحصر به فردی نیست، و همان‌گونه که سایر ناراضیان علی‌رغم واقعیت‌های عینی و برخلاف انتظار در مبارزات خود موفق شدند، کنشگران سیاسی ایران نیز ممکن است بتوانند در براندازی نظام موفق شوند.
اما شوروشوق انقلابی به تنهایی کافی نیست. معمارصادقی که در زمینه دموکراسی و رعایت حقوق بشر تجربه حرفه‌ای طولانی دارد معتقد است که عنصر کلیدی در هر گونه تغییر آتی در رژیم در ایران، ماهیت جامعه در فردای فروپاشی است. او می‌گوید تضمینی وجود ندارد که به دموکراسی برسیم. نیل به دموکراسی نیازمند آن است که پیشاپیش با انجام اقدامات لازم اطمینان حاصل کنیم که جامعه ایرانی روادار، ازحیث ذهنی باز (برون‌گرا) و تکثرگرا است. به همین سبب، معمارصادقی و توانا مانند بسیاری از مخالفان رژیم برای «روز» انقلاب برنامه‌ریزی نمی‌کنند، بلکه توجه و تلاش‌شان معطوف به «بازی طولانی» است که به واسطه آن زمینه و شرایط لازم برای تحقق یک انتقال نهایی دموکراتیک در ایران فراهم شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Long_Game_for_Iranian_Democracy
@Tavaana_TavaanaTech
نوشته: ایلان برمن
برگرفته از نشریه The National Interest، مورخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹
مریم معمارصادقی معتقد است که وضعیت مردم ایران امروز همانند مردم در شوروی است که در پشت پرده آهنین در اسارت به سر می‌بردند و با رنج و مشقت بسیار روزگار را سپری می‌کردند. مردم ایران به‌خوبی به نارسایی‌های نظام پی برده‌اند، از بی‌اعتدالی‌های فزاینده و جنجالی این نظام فرسوده شده‌اند، و کوچک‌ترین امیدی به اصلاح‌پذیری رژیم ندارند؛ اما در عین حال از بی‌تفاوتی جهان نسبت به آنچه در درون ایران می‌گذرد دلسرد و نومیدند و با شیوه‌های سرکوب فزاینده‌ای که نظام به آن‌ها متوسل می‌شود مغلوب و خلع سلاح شده‌اند.
مریم و هموندان او معتقدند که می‌توان از تاریخ برای آگاهی‌رسانی و توانمندکردن مردم بهره‌برداری کرد. از موفق‌ترین و مهم‌ترین نوآوری‌های توانا انتشار ترجمه آثار اندیشمندان لیبرال - از آبیگیل آدامز و منتسکیو تا ناراضیانی مانند واتسلاو هاول و آندری ساخاروف - بوده است. با به اشتراک گذاشتن «درس‌هایی از تاریخ» که از هر یک از این مبارزات فراگرفته شده، توانا تلاش کرده است تا نشان دهد که آنچه در ایران در جریان است تجربه منحصر به فردی نیست، و همان‌گونه که سایر ناراضیان علی‌رغم واقعیت‌های عینی و برخلاف انتظار در مبارزات خود موفق شدند، کنشگران سیاسی ایران نیز ممکن است بتوانند در براندازی نظام موفق شوند.
اما شوروشوق انقلابی به تنهایی کافی نیست. معمارصادقی که در زمینه دموکراسی و رعایت حقوق بشر تجربه حرفه‌ای طولانی دارد معتقد است که عنصر کلیدی در هر گونه تغییر آتی در رژیم در ایران، ماهیت جامعه در فردای فروپاشی است. او می‌گوید تضمینی وجود ندارد که به دموکراسی برسیم. نیل به دموکراسی نیازمند آن است که پیشاپیش با انجام اقدامات لازم اطمینان حاصل کنیم که جامعه ایرانی روادار، ازحیث ذهنی باز (برون‌گرا) و تکثرگرا است. به همین سبب، معمارصادقی و توانا مانند بسیاری از مخالفان رژیم برای «روز» انقلاب برنامه‌ریزی نمی‌کنند، بلکه توجه و تلاش‌شان معطوف به «بازی طولانی» است که به واسطه آن زمینه و شرایط لازم برای تحقق یک انتقال نهایی دموکراتیک در ایران فراهم شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Long_Game_for_Iranian_Democracy
@Tavaana_TavaanaTech
3 comments
Log in to comment
نمی‌خواهیم لباس دیگران را بر تن کنیم؛ می‌خواهیم لباسی برای خود بدوزیم. به لباس دیگران هم نگاه می‌کنیم و از تجربیات آنان می‌آموزیم