👥/🏛اهمیت جدایی دولت و جامعۀ مدنی در چیست؟
#لیبرال_دموکراسی
مبحث جدایی دولت از جامعۀ مدنی فوق العاده در زمینۀ مدرنیتۀ سیاسی کلیدی است. به عبارتی اگر این جدایی مورد توجه قرار نگیرد،دیگر خبری هم از دموکراسی و هم از لیبرالیسم نیست!
به شدت مهم و کانونی است.
یعنی این جدایی مسیر تمدن غربی را در این جهت سوق داده است که بر گردن دولت که نماد قدرت است افسار زده شود و بخش خصوصی، تشکلهای مردم نهاد و...تقویت شده تا بتوانند جلوی خردکنندگی قدرت دولت بایستند.
قدرت همیشه فساد زاست و به عوامل قدرتمند برای پخش شدن آن و عدم فساد آن محتاج است.
برای مقاومت شهروندان و جلوگیری از فسادِ قدرت فضای جامعه مدنی و استقلال و جدایی آن از دولت اجتناب ناپذیر است.
پروژه های دولتگرا یا دولت ستیز در سنت هگلی و مارکسی ناتوان از توازن بخشی به رابطۀ دولت و ملت هستند و فرد را در جمع ها مضمحل می کنند.
بدین سان مردم می توانند میزان قدرت در اجتماع را توازن ببخشند و جامعه مدنی قدرتمند و متشکل در برابر قدرت دولتی قد علَم میکند و بخش خصوصی و مردم در واقع همان هایی هستند که قرار استت افسارِ گردنِ دولت را در اختیار بگیرند.
🔰با تصور کردن وضع برعکسِ آن هم مطلب روشنتر میشود؛ در جامعه دیکتاتوری چه اتفاقی میوفته؟
جامعۀ مدنی ضعیف و یا ناموجود است ،دیگر افساری بر دهان دولت قرار ندارد بلکه دولت است که افسار بر دهن مردم قرار داده هر جا بخواد می برد !
یعنی جدایی وجود نداشته یکی در دیگری هضم شده.قدرت برترِ دولت،شهروند را زیر چرخ دندۀ بروکراسی خود لِه کرده است.!
🔻پس جدایی بسیااار کلیدی و مهم و ذاتیِ دموکراسیست یعنی اگر جدایی را حذف کنیم دیگر نمی توانیم جمعه آزاد دموکرات هم داشته باشیم.
🗓جان لاک، اسپینوزا و مونتسکیو از بزرگترین مبشران مدرنیته سیاسی بودند به خصوص لاک در تعیین و تثبیت این جدایی نقش مهمتری دارد و در واقع پدر این جریان محسوب میشود.
جان استوارت میل هم همین بحث را پی می گیرد و الکسی دو توکویل هم لیبرال دموکرات دیگریست که آن را عملی در جریان انقلاب امریکا تشریح میکند و بر اهمیتش تاکید بیشتر میکند.
پس از آن است که بقیه لیبرالها به طور اخص و تمام دموکراتها به طور اعم امروزه وامدار این تز مهم هستند
🔅پس اینجا دیگر ما با میراث بزرگ سیاسی تمدن بشر روبرو هستیم:
جدایی پهنه خصوصی از عمومی
جدایی دولت از جامعه مدنی
@cafe_andishe95
#لیبرال_دموکراسی
مبحث جدایی دولت از جامعۀ مدنی فوق العاده در زمینۀ مدرنیتۀ سیاسی کلیدی است. به عبارتی اگر این جدایی مورد توجه قرار نگیرد،دیگر خبری هم از دموکراسی و هم از لیبرالیسم نیست!
به شدت مهم و کانونی است.
یعنی این جدایی مسیر تمدن غربی را در این جهت سوق داده است که بر گردن دولت که نماد قدرت است افسار زده شود و بخش خصوصی، تشکلهای مردم نهاد و...تقویت شده تا بتوانند جلوی خردکنندگی قدرت دولت بایستند.
قدرت همیشه فساد زاست و به عوامل قدرتمند برای پخش شدن آن و عدم فساد آن محتاج است.
برای مقاومت شهروندان و جلوگیری از فسادِ قدرت فضای جامعه مدنی و استقلال و جدایی آن از دولت اجتناب ناپذیر است.
پروژه های دولتگرا یا دولت ستیز در سنت هگلی و مارکسی ناتوان از توازن بخشی به رابطۀ دولت و ملت هستند و فرد را در جمع ها مضمحل می کنند.
بدین سان مردم می توانند میزان قدرت در اجتماع را توازن ببخشند و جامعه مدنی قدرتمند و متشکل در برابر قدرت دولتی قد علَم میکند و بخش خصوصی و مردم در واقع همان هایی هستند که قرار استت افسارِ گردنِ دولت را در اختیار بگیرند.
🔰با تصور کردن وضع برعکسِ آن هم مطلب روشنتر میشود؛ در جامعه دیکتاتوری چه اتفاقی میوفته؟
جامعۀ مدنی ضعیف و یا ناموجود است ،دیگر افساری بر دهان دولت قرار ندارد بلکه دولت است که افسار بر دهن مردم قرار داده هر جا بخواد می برد !
یعنی جدایی وجود نداشته یکی در دیگری هضم شده.قدرت برترِ دولت،شهروند را زیر چرخ دندۀ بروکراسی خود لِه کرده است.!
🔻پس جدایی بسیااار کلیدی و مهم و ذاتیِ دموکراسیست یعنی اگر جدایی را حذف کنیم دیگر نمی توانیم جمعه آزاد دموکرات هم داشته باشیم.
🗓جان لاک، اسپینوزا و مونتسکیو از بزرگترین مبشران مدرنیته سیاسی بودند به خصوص لاک در تعیین و تثبیت این جدایی نقش مهمتری دارد و در واقع پدر این جریان محسوب میشود.
جان استوارت میل هم همین بحث را پی می گیرد و الکسی دو توکویل هم لیبرال دموکرات دیگریست که آن را عملی در جریان انقلاب امریکا تشریح میکند و بر اهمیتش تاکید بیشتر میکند.
پس از آن است که بقیه لیبرالها به طور اخص و تمام دموکراتها به طور اعم امروزه وامدار این تز مهم هستند
🔅پس اینجا دیگر ما با میراث بزرگ سیاسی تمدن بشر روبرو هستیم:
جدایی پهنه خصوصی از عمومی
جدایی دولت از جامعه مدنی
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment