راجع به سناتورهای انتصابی عرایضی کردم. فرمودند: متأسفانه چهره های تازه{ای} نمیتوانیم بیاوریم. مگر یکی دو نفر، چون جا و محل نداریم و این شاخ شکسته های موجود در ذمّه ی ما و گردن ما هستند. عرض کردم: اگر ممکن می شد جای آنها اشخاص مردم پسندتری می گذاشتیم بهتر بود. فرمودند: البته بهتر بود، ولی با اینها چه کنم؟ پیرمردها آنقدر علاقمند به این کار هستند که اگر سناتور نشوند، از غصّه خواهند مرد! بعد یکی از وکلا که شکست خورده، خودم پیشنهاد عرض کردم(چون مورد مرحمت شاهنشاه هم هست). فرمودند: متأسفانه وزن سنا را ندارد. البته من هر کاری میتوانم بکنم، کسی ایراد نمی کند، ولی خودم باید رعایت نظر مردم را بکنم. واقعاً شاهنشاه بزرگی است. خدا عمرش بدهد. بعدها قدر او معلوم خواهد شد. ج 5 / ص 160