نامش«عمر خاور» بود.او بازیگر تئا‌تر بود. اما این تصویر صحنه‌ای از یک تئا‌تر نیست.آخرین صحنه زندگی دو انسان است و کادر آنقدر بزرگ نیست که۵هزار زن و مرد و کودک دیگری را که کمی آن سوتر روی زمین آرام گرفته‌اند به تصویر بکشد.۵هزار انسانی که۳۷سال پیش در حلبچه بمباران شیمیایی شدند. بمبارانی که تنها بخشی از عملیات بزرگتری زیر عنوان«انفال»بود.انفالی که سوره‌ای از قرآن است و صدام ازدل آن، قتل عام کرد‌ها را تاویل و توجیه می‌کرد.

بوی سیب آخرین بویی بود که پنج هزار انسان در حلبچه به مشامشان خورد و با آن مسموم شدند شیمیایی شدند و قتل عام شدند بعد‌ها ورق برگشت آمریکا به عراق حمله کردصدام اسیر شد و اینبار جلال طالبانی فراری دیروز و رئیس جمهور امروز بود که می‌توانست با امضایش صدام را روانه گورستان کنداما اوگفت:من حکم اعدام هیچ انسانی راامضا نمی‌کنم امضا نکرد و دیگران امضا کردند و صدام اعدام شد.

آدونیس می‌گفت: «کرد‌ها هرگز نمی‌توانند قرآن را ختم کنند.چون به محض اینکه به سوره انفال می‌رسند، مکث می‌کنند.» و می میرند.

@PN_KFP