دنیای بعد از سقوط SVB

چندماه گذشته بانک سیلیکون ولی، که به گفته برخی رسانه ها 50 درصد استارتاپهای امریکایی تأمین مالی بدهی خود را از این بانک انجام داده بودند، اعلام ورشکستگی کرد. شرایطی که تا پیش از آن به دلیل افزایش نرخ بهره و سیاست های انقباضی فدرال رزرو برای استارتاپ ها دشوار شده بود، بعد از این هم شکل پیچیده تری به خود گرفت.

آخرین شواهد نشان می دهد که بانک ها و مؤسسات تأمین مالی شرایط سخت تری را برای اعطای وام در پیش گرفته اند. نرخ های بالاتر، مقادیر پایین تر وام و بندهای قراردادی سختگیرانه تر، از جدی ترین پیامدهای اتفاقات اخیر برای بانک سیلیکون ولی است.

به صورت کلی، میثاق نامه (Covenant) و بندهای قرارداد تسهیلات را می توان به دو دسته بندهای ایجابی و بندهای سلبی تقسیم بندی کرد؛ برای مثال استارتاپ تعهد می کند که نسبت پوشش بدهی آن همواره بیشتر از عدد مشخصی باشد، یا اینکه نسبت خالص تعهدات به سود عملیاتی از مقدار خاصی بیشتر نشود. همچنین استارتاپ برای مواردی از جمله افزایش سرمایه، تقسیم سود و مخارج تحقیق و توسعه ممکن است نیازمند دریافت موافقت از بانک ها باشد.

در یک دسته بندی دیگر، بندهای قرارداد تسهیلات می توانند فعال یا منفعلانه باشند. بندهای فعال به معنای رعایت نسبت های مالی و رویه ها در هر زمان است. بندهای منفعلانه به این معناست که استارتاپ صرفا در برخی از رویدادها می بایست نسبت های مالی را در محدوده خاصی نگه دارد. تا قبل از سال 2019 حدود 80 درصد تسهیلات اعطایی از نوع دوم (Covenant-Lite) بود.

این مقوله که استارتاپ در کنار تأمین مالی از سهام خصوصی بتواند دریافت تسهیلات نیز داشته باشد، برای صندوق های VC هم حائز اهمیت است؛ چرا که در استارتاپ ها معمولا ساختار سهامداری پراکنده بوده و به دلیل جلوگیری از اثرات منفی سناریوهای تضاد منافع و نظم بخشی به استارتاپ، این صندوق ها ترجیح می دهند که استارتاپ بتواند تسهیلات نیز دریافت کند.

منبع: WSJ و Preqin

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment