روزی که آزادی از راه برسد لباس کوردی میپوشم و با نوای لری به رسم مردم سیستان ،دردهایم را رقص می کنم و غمها را برزمین می کوبم

آن روز ازدشتهای ترکمن صحرا،شاخه گل شقایقی می چینم و به دستهای تو که عطربهارنارنج دارد هدیه می دهم.

آن روزکنارزاینده رود،به هم قطاب یزد تعارف می کنیم و به زبان آذری ،پیروزی را شادباش می گوییم

آن روز نی انبان هایمان را از هوای ناب رشت پر می کنیم ودر کنار کارون،باهم فال حافظ می گیریم

آن روز کنار بیستون روی قالی کرمان می نشینیم وبا دلی خوش ،چای لاهیجان می نوشیم

در روز آزادی،دستهای سبز خزر ،غبار از چهره ی تهران می زداید ،دماوند برای خلیج فارس ،باباطاهر میخواند و فردوسی حماسه ی تازه ای برای سرودن دارد

آن روز عشق ،زبان مشترک همه ی ماست و غم تنها لهجه ای ست که نمیشناسیمش.

#پاینده_ایران

#جاوید_شاهنشاه_رضا_پهلوی