🔴نوروز جمشیدی در شاهنامه فردوسی

🔹در ادبیات ایرانی و سرچشمه‌های تاریخی، پیدایش نوروز را به جمشید از پادشاهان پیشدادی پیوند داده‌اند

🔹نه تنها فردوسی، بلكه تبری، مسعودی، مسكویه و گردیزی جشن نوروز را به دوران جمشید بازمی‌گردانند

🔹در شاهنامه‌ی فردوسی هنگامی كه به روزگار جمشید پرداخته می‌شود، چنین بیت‌های در پیدایش جشن نوروز آمده است: «به فر كیانی یكی تخت ساخت/ چه مایه بدو گوهر اندر نشاخت؛ كه چون خواستی دیو برداشتی/ ز هامون به گردون برافراشتی؛ چو خورشید تابان میان هوا/ نشسته بر او شاه فرمانروا؛ جهان انجمن شد بر آن تخت اوی/ شگفتی فرو مانده از بخت اوی؛ به جمشید بر گوهر افشاندند/ مر آن روز را روز نو خواندند؛ سر سال نو هرمز فرودین/ بر آسوده از رنج تن دل ز كین/ بزرگان به شادی بیاراستند؛ می ‌و‌ جام‌ و رامشگران خواستند/ چنین جشن فرخ از آن روزگار؛ به‌مانده از آن خسروان یادگار»

🔹بدین گونه در شاهنامه جشن نوروز با جمشید پیوند دارد. مردم جهان در روز نخست فروردین‌ماه از رنج آسوده شدند و زمین نیز از رنج برآسود و از آن‌رو كه در این روز زمین و مردم از رنج رهایی یافتند،‌ این روز، نوروز خوانده و جشن گرفته شد

@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment