هیتلر با حمایت تنها ۳۱ درصد از واجدان شرایط رأی دادن در آلمان به قدرت رسید. او هرگز رأی اکثریت را نداشت. اما همان اقلیت فعال، با انفعال و سکوت اکثریت خاموش، راه را برای فاجعهای هموار کردند که در نهایت ۱۰۰ درصد مردم آلمان بهایش را پرداختند با بمباران شهرها، گرسنگی، اشغال کشور و تجزیه آن.
سوال کلیدی این است:
اگر آن اکثریت خاموش، سکوت نمیکردند، آیا هیتلر میتوانست کشور را به آن فاجعه بکشاند؟
واقعیت این است که گاهی «هیچ کاری نکردن» خودش یک شکل از همکاری است، حتی اگر در دل مخالف باشی یا بیطرف به نظر برسی.
در ایران امروز، جمهوری اسلامی هم از حمایت گستردهای برخوردار نیست. اکثریت مردم ناراضیاند، اما این نارضایتی، در پستوهای خانه مانده و به خیابان نمیرسد، چون ترس هست، چون سرکوب هست. از این رو شاهد جانفشانی اقلیت فداکار و سکوت اکثریت خاموش هستیم.
اما در سالهای اخیر دیدیم که همین سکوت، چطور هزینهآور شد. با مخالفت خامنهای با واردات واکسن آمریکایی و انگلیسی، هزاران نفر جانشان را از دست دادند. هیچکس در امان نماند. در دوران کرونا، مرگ، خانه به خانه آمد. بدون توجه به اینکه چه کسی موافق بود و چه کسی ساکت.
و امروز، ایران درگیر جنگی است که مردم هرگز آن را نخواستند. بهخاطر سیاستهای جمهوری اسلامی مبنی بر نابودی اسرائیل، کشور به یک بحران تمام عیار وارد شده است. باز هم بدون رأی مردم، بدون نظر مردم، اما با هزینهای که همه مردم باید بدهند، صرفنظر از اینکه مخالف یا موافق هستند.
میدانی نتیجه چیست؟
سکوت میکنیم که آسیب نبینیم، اما کشتی این رژیم در حال غرق شدن است و دیر یا زود همه با آن غرق خواهیم شد.
همه ما بهنوعی قربانی خواهیم شد، اگر اکثریت، همچنان در سکوت بمانند.
پس اگر میخواهیم کشورمان را نجات دهیم، اگر میخواهیم فرزندانمان در سرزمینی آزاد زندگی کنند،
باید این سکوت را بشکنیم.
وگرنه ضرباتی که در آینده خواهیم خورد،
بزرگتر از هر هزینهای است که امروز برای مخالفت با این رژیم میتوانیم بپردازیم.
#نشر_حداکثری!
#KingRezaPahlavi
#اتحاد_ملی_ایران
🤝 🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید
👇@OmidIranAzad