تبدیل عدالت (در کنار دموکراسی و آزادی) به یکی از دالهای مرکزی اصلاحات در ایران چه لوازم تشکیلاتی و سیاستیای دارد؟
محمدرضا جلائیپور
۱۵) عدالت سیاسی:
موارد زیر از جمله اقتضائات بسط عدالت سیاسی در ایران است که گرچه مورد توجه اصلاحطلبان بوده است، شایستهاست برای تحققشان تلاش بیشتری شود:
🔹 اصلاح «قانون انتخابات» (از جمله شامل «لغو نظارت استصوابی»، «حزبی شدن انتخابات»، «شفافیت منابع مالی کمپینهای انتخاباتی»، «نسبتی شدن انتخابات مجلس و شورا»، «ثبت نام برای رای دادن در انتخابات از پیش از انتخابات و امکان رای دادن پستی» و «اختصاص سهمیهٔ سیدرصدی به زنان در مجلس و شورا»)؛
🔹 دفاع از ضمانتهای آزادی تشکلیابی و تحزب و اجتماعات و رسانهها؛
🔹 ملی و شمولگراتر شدن ترکیب اعضای هیات امنای صداوسیما؛
🔹 امکان تاسیس تلویزیون خصوصی؛
🔹 خارج شدن رسانههای آنلاین تصویری از نظارت صداوسیما؛
🔹 و تقویت زمینههای مشارکت موثر شهروندان در ادارهٔ محله، شهر و کشورشان.
۱۶) عدالت جنسیتی:
زنان بزرگترین گروه اجتماعیِ در معرض تبعیض و مستعد تبدیل شدن به قویترین جنبش اجتماعی ایران اند. با این حال اصلاحطلبان هنوز در ارتباط با فعالان و نهادهای مدنی حوزهٔ عدالت جنسیتی، برنامههای انتخاباتی، اصلاحات حقوقی و تغییرات در دولت و بدنهٔ احزاب، به قدر کافی به مطالبات زنان و کاهش تبعیضهای جنسیتی توجه نداشتهاند. توجه بیشتر به موارد زیر از جمله اقتضائات کاهش تبعیضهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی علیه زنان در ایران است:
🔹 دفاع از سهمیهٔٔ جنسیتی در احزاب پیشروی اصلاحطلب و لیستهای انتخاباتی و مدیریتهای عالی در دولت؛
🔹 وزارت و امکان نامزدی ریاست جمهوریِ زنان؛
🔹 اصلاح قوانين خانواده و مربوط به طلاق، حضانت و خروج زنان از كشور؛
🔹 كاهش شكاف درآمدی بین زنان و مردان؛
🔹 پذیرش لوازمِ افزایش سهم زنان از جمعیت شاغل؛
🔹 مرخصیِ فرزندآوریِ باحقوق برای مادر و پدر؛
🔹 و تصویب قوانینِ منع آزار جنسی و خشونت، منع کودکهمسری و منعِ جلوگیری از ورود زنان به ورزشگاههای کشور.