.
به رنگ زعفران
.
.
خورشید سرزمین خراسان بی تعارف می تابد و خاک، این خاک سخاوتمند، به شیارهایی که زیر چشمان زنی جا خوش کرده اند، امید می بخشد. زنی که صبح گاهان بیلی به دوش می گیرد و گوشه های چادرش را پشت گردنش محکم گره می زند و به کارزار زمین می رود. او سهمش از زندگی را از دل زمین بیرون می کشد؛ با کشت زعفران. زعفرانی که قرار است رنگ زردش، سرخی گونه های زندگی اش باشد. .
.
اینجا خراسان است. شهرستان قائن و روستای رومُشتیک. جایی که ساره افروزی به کشت زعفران می پردازد. جایی که صبح هایش با صدای مرغ ها و خروس ها شروع می شود و تصویر زنی که هر چه زندگی گره بیشتری بر پیشانی اش انداخته، لبخندش را عمیق تر کرد و عزمش را مصمم تر. زمین های کشاورزی ساره در محل کِشمون پوزِه خاری، گردنه او ماهی، پِی باغا و تَه رود قرار دارد. (این نام ها در گویش محلی به مکانی گفته می شود که در آن کشت وکار انجام می شود.) اینجا روستاست و مردمی که غرور بزرگی دارند و زندگی شان در نهایت سادگی و زیبایی است. .
.
ساره بچه هایش را به سر خانه و زندگی فرستاده و حالا او مانده و شوهرش محمدتقی و دو پسر مجرد دیگر. بچه ها البته مادر را رها نکرده اند و به جز یک دختر که ساکن مشهد است، بقیه در همان روستای رومشتیک زندگی می کنند. ساره 48 ساله است و 6 فرزند دارد. سه پسر و سه دختر. کشاورز زعفران-کاری که بیل به دوش می گیرد و به نبرد خشکسالی¬ها و خستگی ها می رود. تسلیم شدنی در کار نیست. .
.
زعفران اصل
حرف از خراسان که باشد، قصه قنات هم در میان است. زمین های ساره را هم قنات اصلی رومشتیک آبیاری می کند. حالا ساره فقط زعفران نمی کارد. او گندم و جو هم کشت می کند و همسرش محمدتقی و فرزندانش هم شانه به شانه او روی زمین ها و زیر تیغ آفتابی کار میکنند.

ساره با کار روی زمین های کشاورزی و کشت و برداشت زعفران، فقط به یک چیز فکر می کند و آن هم عاقبت به خیری فرزندانش. ساره دوست دارد فرزندان خود را به بهترین شکل ممکن سر و سامان بدهد و عاقبت بخیری آنها را ببیند. ما هم می توانیم با خرید زعفران از ساره، به کسب وکارش کمک کنیم. .

.

#زنان_کشاورز

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾