انحنای وقت
...
قرار نبود تهِ راههایمان
همیشه بن بستی از مه و یخ باشد
من هوایت را دنبال کردم
به جادهی گلهای سرخ رسیدم؛
حالا بیا بگو
من چه کنم که همیشه «در هوایت بیقرارم»!
بهاره
۱۸ اردیبهشت ۰۳
Comments
Be the first to add a comment
