باری، معلمی که برای این کار انتخاب کرده ام، به نام آقای فرهنگ است. قاضی عدلیّه می باشد و عمّامه ندارد. به علاوه مرد ادیب و فارسی دانی است. به او سپرده ام فلسفۀ دین را به ولیعهد تفهیم کند، نه مسائل سطحی و قشری را. به او گفتم فکر می کنم از همین طفولیّت ولیعهد در دامان پدر و مادری است که جداً مذهبی و خداپرست هستند، بنابراین شما دربارۀ اعتقادات ایشان گرفتاری زیادی نخواهید داشت. پس فلسفۀ دین را با مضامین شیوای فارسی بیامیزید و به ولیعهد در طول زمان حالی کنید که مسلمان بودن غیر از عرب بودن است. عربها به ما کاری ندارند و به قول ملک الشعراء، جز اینکه دین حسابی به ما دادند، منّت دیگری بر ما ندارند. در چهار مقالۀ معروف خود می گوید: گرچه عرب زد، چه حرامی به ما داد یکی دین گرامی به ما این فلاسفۀ بزرگ ایران هستند که به دین اسلام یک حالت انسانی داده اند.