✳️ آیا واژه‌های قرض‌گرفته‌شده را با نیم‌فاصله بنویسیم؟
بعضی از نویسنده‌ها واژه‌های خارجی را که به فارسی وارد شده‌اند به تکواژهایشان تقطیع می‌کنند و آن‌ها را با نیم‌فاصله می‌نویسند. برای مثال، این نویسنده‌ها Wikipedia را «ویکیپدیا» می‌نویسند، حال آنکه مخالفان این رویکرد می‌گویند «ویکی» و «پدیا» در فارسی تکواژهای زایا نیستند و بنابراین، اینگونه واژه‌ها باید سرهم نوشته شوند؛ یعنی، «ویکیپدیا».
نظر مخالفان این رویکرد به‌لحاظ صرفی صحیح است، اما بعضی از واژه‌های خارجی را اگر سرهم بنویسیم، با یک واژه‌ی رایج در فارسی هم‌نویسه می‌شوند و نتیجتاً در متن ابهام ایجاد می‌شود. برای مثال، اگر کلمه‌ی CD را «سیدی» بنویسیم، با یک واژه‌ی دیگر در فارسی هم‌نویسه می‌شود و از این رو، بهتر است آن را «سیدی» بنویسیم تا ابهامی ایجاد نشود.
موارد دیگر، کلمات «السیدی»، «دیویدی»، «الایدی»، «بیامو»، «بیبیسی» و غیره است که اگر با نیم‌فاصله نوشته شوند از یک طرف خواندن آن‌ها آسان‌تر است و از طرف دیگر، ابهامی در خوانش آن‌ها ایجاد نمی‌شود.
البته درست است که این ابهام فقط در نوشتن بعضی واژه‌ها ایجاد می‌شود، اما در رسم‌الخط باید یک وحدت رویه وجود داشته باشد تا نویسنده و ویراستار در این موقعیت‌ها در انتخاب صورت صحیح‌تر بهتر بتوانند تصمیم بگیرند. همچنین، این راهکار از ایجاد ابهامات احتمالی در واژه‌هایی که ممکن است در آینده وارد فارسی شوند جلوگیری می‌کند.
مطلب دیگر اینکه مطابق این رویکرد، واژه‌هایی مثل telephone و television باید به صورت «تله‌فون» و «تله‌ویزیون» نگاشته شوند، اما از آنجا که این واژه‌ها با همان صورت سرهم در فارسی سابقه یافته‌اند، بهتر است نگارش آن‌ها را تغییر ندهیم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بعضی از نویسنده‌ها واژه‌های خارجی را که به فارسی وارد شده‌اند به تکواژهایشان تقطیع می‌کنند و آن‌ها را با نیم‌فاصله می‌نویسند. برای مثال، این نویسنده‌ها Wikipedia را «ویکیپدیا» می‌نویسند، حال آنکه مخالفان این رویکرد می‌گویند «ویکی» و «پدیا» در فارسی تکواژهای زایا نیستند و بنابراین، اینگونه واژه‌ها باید سرهم نوشته شوند؛ یعنی، «ویکیپدیا».
نظر مخالفان این رویکرد به‌لحاظ صرفی صحیح است، اما بعضی از واژه‌های خارجی را اگر سرهم بنویسیم، با یک واژه‌ی رایج در فارسی هم‌نویسه می‌شوند و نتیجتاً در متن ابهام ایجاد می‌شود. برای مثال، اگر کلمه‌ی CD را «سیدی» بنویسیم، با یک واژه‌ی دیگر در فارسی هم‌نویسه می‌شود و از این رو، بهتر است آن را «سیدی» بنویسیم تا ابهامی ایجاد نشود.
موارد دیگر، کلمات «السیدی»، «دیویدی»، «الایدی»، «بیامو»، «بیبیسی» و غیره است که اگر با نیم‌فاصله نوشته شوند از یک طرف خواندن آن‌ها آسان‌تر است و از طرف دیگر، ابهامی در خوانش آن‌ها ایجاد نمی‌شود.
البته درست است که این ابهام فقط در نوشتن بعضی واژه‌ها ایجاد می‌شود، اما در رسم‌الخط باید یک وحدت رویه وجود داشته باشد تا نویسنده و ویراستار در این موقعیت‌ها در انتخاب صورت صحیح‌تر بهتر بتوانند تصمیم بگیرند. همچنین، این راهکار از ایجاد ابهامات احتمالی در واژه‌هایی که ممکن است در آینده وارد فارسی شوند جلوگیری می‌کند.
مطلب دیگر اینکه مطابق این رویکرد، واژه‌هایی مثل telephone و television باید به صورت «تله‌فون» و «تله‌ویزیون» نگاشته شوند، اما از آنجا که این واژه‌ها با همان صورت سرهم در فارسی سابقه یافته‌اند، بهتر است نگارش آن‌ها را تغییر ندهیم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment