فیزیکدانان ذره‌هایی روح-مانند شکار کردند که همراه با همتایان پادذره‌‌ی خود تقارن را می‌شکنند.

ما اینجاییم چون واقعیت بازتابی نه چندان کامل از خودش است. به لطف یک نقص تقارنی در طبیعت، ماده‌ی بسیار زیادی وجود داشت تا بتواند خود را در قالب میلیاردها کهکشان که امروز در جهان می‌بینیم، درآورد.
@science4lifee
نزدیک به یک دهه داده‌های ارزشمند تولیدی توسط آزمایشگاه‌ فیزیک ذرات توکای‌تو‌کامیوکا (به اختصار تی‌تو‌کی) در ژاپن و محکم‌ترین شواهدی که تاکنون به دست آورده‌ایم، نشان از عدم تعادلی دارد که می‌تواند ما را یاری دهد تا توضیحی برای این مسئله بیابیم که چرا ماده لحظاتی پس از خلق شدنش از بین نرفت.
این پژوهش به دنبال تفاوت‌های عمده‌ میان چگونگی تغییر شکل ذره‌ی تقریبا بدون جرم نوترینو، نسبت به «همتای آینه‌ای» خود آنتی‌نوترینو است.
جالب آنست که نوترینوها آن قَدر کوچکند، که به سختی می‌توان گفت وجود دارند و بی‌هیچ مانعی از میان بسیاری از ذرات دیگر عبور می‌کنند.
اما در عوض چنان تعدادشان زیاد است که میلیاردها برابر فراوان‌تر از ذراتی یافت می‌شوند که در قالب اتم گرد هم آمده‌اند.
@science4lifee
در حقیقت فراوانی غالب نوترینو ها به همراه رفتار عجیبشان در تعویض ویژگی‌ها- که تحت عنوان تغییر طعم توصیف می‌شود- موجب می‌شود فیزیکدانان جویای توضیح‌ هر چیزی از ماده‌تاریک گرفته تا عدم تعادل ظاهری در انواع ذرات اطراف ما باشند.

آن موقع‌ها که جهان هنوز جهنمی داغ بود و در فضای بسیار کوچک (اما در حال انبساط) فشرده، چگالش انرژی درون کشتی نوحی پر از زوج‌های ذره و پادذره با ویژگی‌های متضادشان، می‌بایست ذرات را پدید آورده باشد.
@science4lifee
یعنی الکترون‌ها با بار منفی به همراه پادماده‌‌ی دارای بار مثبت به نام پوزیترون خلق می‌شوند. از آنجا که ماده و پادماده در هر جز تابش شده همدیگر را حذف می‌کنند، فضا می‌بایست شامل چیزی بیشتر از امواج نور نباشد.

روشن است که این تمام ماجرا نیست، دست کم کاملا اینطور نیست. به قدر کافی ذرات ماده باقی می‌مانند تا به هم بچسبند و چیزی مانند ستاره‌ها و شهابسنگ‌ها را تشکیل دهند.
لیندسی بیگنل محقق تجربی در فیزیک ذرات از آ.ان.یو در استرالیا به نشریه‌ی ساینس‌آلرت می‌گوید: «مقدار برابر از ماده و پادماده در جهان اولیه خلق شده‌اند، پس یک سوال مهم در کیهانشناسی این است که چطور جهانی مانند انچه امروز میبینیم سروکله اش پیدا شده است، که در آن فراوانی ماده غالب است؟»
@science4lifee
بیگنل سهمی در این پژوهش ندارد اما چیزهایی در مورد نوترینوها و نقش بالقوه آنها در توضیح این عدم تعادل عجیب، می‌داند.
او می‌گوید: «ما هنوز به تصویر کاملی از چگونگی وقوع آن دست نیافته‌ایم، اما می‌دانیم که نقض تقارن CP بخشی ضروری از این پازل است.»