دستان زمخت سنگی شما
غمين چون آوازهای زندان؛
سنگين و لخت چون
حيوانات بارکش؛
دستان شما، چهرۀ اندوهناک کودکان گرسنه ای را مانَد!
دستان سبک شما، زرنگ
چون زنبور عسل؛
پربار چون پستان شير ده؛
پر جرأت و شکيبا چون طبيعت؛
دستان شما که زير پوست سخت خود عاطفه و دوستی نهفته دارد...

سيارۀ ما نه برشاخ گاو،
بر دستان شما استوار است.
آه انسانها، انسانهای ما؛
شما را با دروغ می پرورانند؛
حال که گرسنگی تان را نان و گوشت بايد...
شما اين دنيای شاخه های سنگين
از ميوه را ترک می کنيد،
بی آنکه يک بار بر سفره ای سفيد غذا خورده باشيد...
آه انسانها، انسانهای ما؛
به ويژه شما آسيائيها، آفريقائيها
خاورميانه ای ها، اهالی جزاير اقيانوس آرام
مردم سرزمين من...

«ناظم حکمت»

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment