شاه در اینجا انگلستان را مورد شماتت قرار میدهد که فاقد دولت رفاهی مثل دولت رانتیر ایران است. اینکه او حتی به دانشجویان ایرانی پول توی جیبی میدهد، قشری که از مخالفان همیشگی او بودند. مع الاسف تفکرات سوسیالیستی شاه در اینجا هویداست.
از طرفی سوال مضحک خبرنگار وقیح بیبیسی که به خود اجازه میدهد از تجمل کاخ شاه ایران سوال، و آنرا با دفتر نخست وزیری مقایسه کند. مصاحبهای که مشخص نیست چرا باید شاه ایران به آن تن دهد. مشکل از اساس این است که پهلوی بیشتر مایل بود، رئیسجمهور باشد تا پادشاه.