✅️مافیای سفره: امنیت غذایی گروگان رانت و قدرت *به مناسبت ۱۶ اکتبر، روز جهانی غذا* گرسنگی در ایران فقط حاصل خشکسالی و تحریم نیست. ساختاری که واردات، توزیع و قیمت غذا را به شبکهای از نهادهای دولتی، شبهدولتی و نظامی سپرده، سهم بزرگی در آن دارد؛ نهادهایی که پاسخگوی هیچکس نیستند.
پرونده «چای دبش» نمونه روشنی است. این گروه حدود ۳٫۳۷ میلیارد دلار ارز گرفت، اما کالایی به ارزش ۲٫۷ میلیارد یورو هرگز وارد کشور نشد و دو وزیر پیشین هم در این پرونده محکوم شدند. در نهادههای دامی، سالانه نزدیک به هفت میلیارد دلار ارز صرف واردات میشود و بازار در دست چند واردکننده است. سویای ارز دولتی تا هفت برابر نرخ مصوب در بازار آزاد فروخته شد.
برنج و گوشت هم از این چرخه بیرون نیستند. بنا بر گزارشها، برنج پاکستانی با ارز ترجیحی کمتر از یک دلار برای هر کیلو خریده شد و حدود شش برابر در بازار داخلی به فروش رفت. واردات در فصل برداشت هم بارها گزارش شده و قیمت محصول کشاورز شمالی را شکسته است. در گوشت، فاصله دلار یارانهای با قیمت بازار، قاچاق دام زنده به عراق را سودآور کرد، در حالی که مبارزه با قاچاق به خود سپاه سپرده شده بود. قرارگاه خاتمالانبیای سپاه طرحهای بزرگ آب و آبیاری را هم در دست دارد و بنیاد مستضعفان در کشاورزی و صنایع غذایی حضوری گسترده دارد.
هزینه این ساختار را کشاورز خردهپا و خانوادههای فقیر میپردازند. در خرداد ۱۴۰۵ تورم نقطهبهنقطه به ۸۸٫۶ درصد رسید و خوراکیها پیشتاز گرانی بودند. به آمار فائو، مصرف لبنیات ایرانیان از ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ حدود یکسوم کم شده است.
#امنیت_غذایی با شفافیت آغاز میشود: انتشار فهرست دریافتکنندگان ارز، شکستن انحصار واردات و خروج نهادهای نظامی از اقتصاد غذا. سفره مردم نباید ابزار انباشت ثروت و قدرت باشد.
🆔@azambahramiran