17 اکتبر؛ روز جهانی مبارزه با فقر
۱۷ اکتبر #روز_جهانی_ریشهکنی_فقر است. از جمله پیامدهای فقر شدید این است که افراد مجبورند ساعتهای طولانی در شرایطی طاقتفرسا و خطرناک کار کنند به همین دلیل شعار امسال «کار شایسته و حمایت اجتماعی: اعمال کرامت برای همه» است.
🟣 چهره فقر در ایران نمادی از اقتصاد سیاسی است. تصمیمات سیاسی که تعیین کننده مسیر اقتصاد کشور است هر لحظه بر زندگی مردم اثر گذار بوده و منجر به تورم، گرانی، تعطیلی کارگاهها و تضعیف کارخانه ها، بهم ریختگی اقتصاد کشاورزی و در نتیجه بیکاری گسترده شده و این مسائل زنان را در خط مقدم آسیب دیدگی قرار داده است. زنان به لحاظ فرهنگی نیز در فضاهای کاری تحت فشارند. در تنگناهای اقتصادی؛ زیربنای فرهنگی و نگرشی در مورد کار زنان موجب می شود که اولین گروههایی باشند که درخطر تعدیل و اخراج قرار می گیرند و باعث می شود که به فقیرترین گروه جامعه تبدیل شوند.
🟣 علاوه بر این زنانه سازی اشتغال توسط سیستم یکی دیگر از تقویت کننده های فقر زنان است. از منظر جامعهشناختی، زنانهسازی اشتغال فرآیندی است که از طریق آن تعداد فزایندهای از زنان در فعالیتهایی که سیستم تشخیص دهد برای زنان مناسب تر است بکار میگیرد. نمونههایی از زنانهسازی شامل زنانهسازی آموزش و پرورش که در آن اکثر معلمان زن هستند، پرستاری، مددکاری اجتماعی، بهداشت یاری و.. این تقسیم بندی جنسیتی کار موجب می شود که تعداد زیادی زنان در مشاغلی رانده شوند که امکان ارتقای شغلی و درآمدی بیش از آنچه سیستم از بالا تصمیم گیری کند در آن به ندرت اتفاق افتاده و تنوع شغلی در آن وجود نداشته باشد. در نتیجه این نوع نگاه به کار زنان؛ زنان همواره در قعر جداول دستمزدند.
🟣 بطورکلی تصمیمات اقتصاد سیاسی بیش از هر چیز به زنانه سازی فقر دامن زده است. اصطلاح «زنانهسازی فقر» در سال 1978 پس از آن ابداع شد که دایانا پیرس، جامعهشناس آمریکایی متوجه شد که در طول زمان تعداد نامتناسبی از زنان و کودکان کمدرآمدترین افراد را در ایالات متحده و در سراسر جهان تشکیل میدهند.
اگرچه نرخ فقر در جهان از سال 2000 به بیش از نصف کاهش یافته اما زنان سرپرست خانواده و خودپرست همچنان بیشتر از مردان زیر خط فقر زندگی می کنند.
در ایران، 82 درصد از 3.6 میلیون زن که خانواده را اداره می کنند، شغل مناسبی ندارند و زیر خط فقر زندگی می کنند. و متأسفانه حداقل 500000 یا 16 درصد زنان سرپرست خانوار کمتر از 20 سال سن دارندکه قربانی نقص فرهنگی کودک همسری و ازدواج درکودکی اند.
🟣چالش اصلی زنان سرپرست خانوار تبعیض در پرداخت حقوق و دستمزد، گرفتار شدن در کار زیرزمینی و غیرقانونی به دلیل نیاز ناچاری، خطر بیکاری و نداشتن بیمه های کاری و نبود امنیت اجتماعی و فرهنگی است. زنان سرپرست بویژه اگر مطلقه باشند درمحیطهای کاری با انواع خشونتهای روانی از جمله عدم احترام اجتماعی مواجهند.
در بخش روستاها؛ زنان اغلب فاقد مالکیت و شغل مستقل در حوزههای مختلف کشاورزی اند. آنها کمک حال شغل خانوادگي محسوب شده و بطور متعارف دستمزدی نمی گیرند. زنان کارگر در مزارع نیز حقوق و دستمزد کمتری نسبت به مردان دریافت می کنند. فقر زنان تهدیدی برای بهداشت و امنیت غذایی خود و کودکان شان است. تامین این دو مورد وظیفه و مسؤوليت حکمرانی است اما به دلیل چالش های اقتصادی روز به روز این حمایتها کاهش می یابد. / مهتا بذرافکن
گزارش خبرگزاری خبرآنلاین از فقر در ایران اینجا بخوانید
khabaronline.ir/xk4pn 🆔@RuralWomenIssues