یه داستان از مرزبان‌نامه به اشتراک میگذارم تا ریشه بدبختی‌ها مشخص بشه.
یه روز یه لاک‌پشت به عیادت روباهی میره که دچار بیماری طاسی و ریزش مو شده بود و داشت میمرد.
لاک‌پشت پس از چاق سلامتی، میگه: اگه جیگر مرغابی بخوری بیماریت خوب میشه.
تو اون بیشه هم یه جفت مرغابی بیشتر نبود. روباه عزمش را جزم میکنه و بجای آه و ناله کردن، یهو انگیزه پیدا میکنه و شروع میکنه به نقشه کشیدن.
فرداش میره پیش مرغابی ماده. مرغابی ماده که میدونست روباه داره میمیره و دیگه جونی نداره، ازش فرار نمیکنه.
روباهه به مرغابیه میگه: ببین من که دارم میمیرم ولی قبل مردنم میخوام یه رازی بهت بگم.
مرغابی ماده میگه: چه رازی؟
روباهه میگه: من خیلی وقت پیش دیدم جفتت با یه مرغابی ماده دیگه رو هم ریخته بود و لاو میترکوندن. الآن که دم مرگ بودم، گفتم به تو مدیون نباشم.
مرغابی ماده میگه: برو عامو، من جفت خودمو میشناسم.
روباهه راه می‌افته و میگه از ما گفتن بود.
مرغابیه میگه: نه اینطورا نیست.
سرتونو دردنیارم، مرغابی یه چیز میگفت و روباهه یه جور دیگه خیرخواهانه قانعش میکرد.
آخرش، مرغابیه گفت: حالا، چکارش کنم که انتقام ازش گرفته باشم؟
روباهه میگه من یه گیاه مرگِ مرغابی از هندوستان برام آوردن، برات میارمش، بده اون جفتت بخوره.
روباه راهشو میکشه و میره خونه‌ش.
مرغابیه میبینه شب شد، خبری نشد و یه روز بعدش هم خبری نشد و روز دوم پیش خودش گفت حتماً روباهه مرده، پاشم یه تُکه پا برم ببینم چی شد، پس.
مرغابی میره توی چال روباهه. یهو روباهه میپره رو سرشو مرغابی را خفه میکنه.
فکر میکنید دشمن مرغابیه کی بود؟
یه کم فکر کنید!
سریع بعدی را نخونید.
روباه، لاک‌پشت یا چیز دیگه؟
دشمن لاک‌پشت بود. چون میخواست اون بیشه فقط مال خودش باشه.
لاک‌پشت نماد سیاستمدار آهسته و داناست که این قدرت را داره تا از یه روباه دم مرگ، موجودی بسازه تا از همه عقل و مکاری خود بهره بگیره و مرغابی را بکشه.
لاک‌پشت صد سال عمر می‌کند. آهسته میره و با دقت به همه جا نگاه میکنه.
اما دشمن اصلی همیشه بین خود ماست یا درون ماست.
دشمن اصلی سادگی مرغابی بود.
مرغابی اگه ساده نبود با روباه مظهر شرارت بحث نمیکرد تا فریبشو بخوره.
مرغابی اگه عاقل بود باید با گفتن "برو رد کارت " میگفت: آقا روباهه خر خودتی!
ریشه اصلی سادگیه.
امان از وقتی که سیاست و صبوری و مکر و حیله و سادگی طرف دست به دست هم بدن.
@flith
یه روز یه لاک‌پشت به عیادت روباهی میره که دچار بیماری طاسی و ریزش مو شده بود و داشت میمرد.
لاک‌پشت پس از چاق سلامتی، میگه: اگه جیگر مرغابی بخوری بیماریت خوب میشه.
تو اون بیشه هم یه جفت مرغابی بیشتر نبود. روباه عزمش را جزم میکنه و بجای آه و ناله کردن، یهو انگیزه پیدا میکنه و شروع میکنه به نقشه کشیدن.
فرداش میره پیش مرغابی ماده. مرغابی ماده که میدونست روباه داره میمیره و دیگه جونی نداره، ازش فرار نمیکنه.
روباهه به مرغابیه میگه: ببین من که دارم میمیرم ولی قبل مردنم میخوام یه رازی بهت بگم.
مرغابی ماده میگه: چه رازی؟
روباهه میگه: من خیلی وقت پیش دیدم جفتت با یه مرغابی ماده دیگه رو هم ریخته بود و لاو میترکوندن. الآن که دم مرگ بودم، گفتم به تو مدیون نباشم.
مرغابی ماده میگه: برو عامو، من جفت خودمو میشناسم.
روباهه راه می‌افته و میگه از ما گفتن بود.
مرغابیه میگه: نه اینطورا نیست.
سرتونو دردنیارم، مرغابی یه چیز میگفت و روباهه یه جور دیگه خیرخواهانه قانعش میکرد.
آخرش، مرغابیه گفت: حالا، چکارش کنم که انتقام ازش گرفته باشم؟
روباهه میگه من یه گیاه مرگِ مرغابی از هندوستان برام آوردن، برات میارمش، بده اون جفتت بخوره.
روباه راهشو میکشه و میره خونه‌ش.
مرغابیه میبینه شب شد، خبری نشد و یه روز بعدش هم خبری نشد و روز دوم پیش خودش گفت حتماً روباهه مرده، پاشم یه تُکه پا برم ببینم چی شد، پس.
مرغابی میره توی چال روباهه. یهو روباهه میپره رو سرشو مرغابی را خفه میکنه.
فکر میکنید دشمن مرغابیه کی بود؟
یه کم فکر کنید!
سریع بعدی را نخونید.
روباه، لاک‌پشت یا چیز دیگه؟
دشمن لاک‌پشت بود. چون میخواست اون بیشه فقط مال خودش باشه.
لاک‌پشت نماد سیاستمدار آهسته و داناست که این قدرت را داره تا از یه روباه دم مرگ، موجودی بسازه تا از همه عقل و مکاری خود بهره بگیره و مرغابی را بکشه.
لاک‌پشت صد سال عمر می‌کند. آهسته میره و با دقت به همه جا نگاه میکنه.
اما دشمن اصلی همیشه بین خود ماست یا درون ماست.
دشمن اصلی سادگی مرغابی بود.
مرغابی اگه ساده نبود با روباه مظهر شرارت بحث نمیکرد تا فریبشو بخوره.
مرغابی اگه عاقل بود باید با گفتن "برو رد کارت " میگفت: آقا روباهه خر خودتی!
ریشه اصلی سادگیه.
امان از وقتی که سیاست و صبوری و مکر و حیله و سادگی طرف دست به دست هم بدن.
@flith
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment